6. Ο περίεργος θάνατος της ποιήτριας Κλειώς Σαλόνγκα

 ΑΝΑΤΡΟΠΗ

 

Η υπόθεση φαινόταν να έχει κολλήσει. Οι καλεσμένοι διαβεβαίωναν ότι έφυγαν όλοι μαζί από το διαμέρισμα της Κλειώς Σαλόνγκα. Κανείς δεν είχε επιστρέψει, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονταν. Η εξώπορτα δεν ήταν παραβιασμένη, άρα κάποιος γνωστός της την είχε επισκεφθεί μετά την αποχώρηση των καλεσμένων. Ωστόσο το πιο προφανές ήταν ότι αυτός ο γνωστός ήταν κάποιος από τους τέσσερις καλεσμένους. Το ενδεχόμενο να ήταν ένα πέμπτο άτομο που αποφάσισε να κάνει επίσκεψη στην ποιήτρια μετά τις δώδεκα τα μεσάνυχτα ήταν πολύ ισχνό.

 

Η περίπτωση της δολοφονίας της Κλειώς Σαλόνγκα ανατράπηκε ωστόσο με εντυπωσιακό τρόπο μετά τη νεκροψία. Οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν ότι είχε πιει πολύ κρασί και στο αίμα της ανιχνεύτηκε μεγάλη δόση ηρεμιστικού.

 

Αλλά η έκπληξη ήρθε στη συνέχεια. Ο ιατροδικαστής αποκάλυψε στον Χαράλαμπο Δεβρεντή ότι η ποιήτρια πέθανε από εγκεφαλικό και όχι από τη μαχαιριά στο αριστερό πλευρό της. Το μαχαίρι είχε μεν καρφωθεί στη σάρκα της αλλά όχι πολύ βαθιά και πάντως δεν είχε πειράξει τα ζωτικά της όργανα. Το αίμα δε που είχε τρέξει από την πληγή ήταν σχετικά λίγο και δεν δικαιολογούσε ένα θάνατο από αιμορραγία.

 

-Μου λέτε δηλαδή ότι η Κλειώ Σαλόνγκα είχε ένα φυσικό θάνατο; ρώτησε ο Δεβρεντής εμβρόντητος.

-Φυσικότατο, είπε ο ιατροδικαστής.

-Και η μαχαιριά;

-Η μαχαιριά μπορεί να έγινε λίγα δευτερόλεπτα πριν, λίγα δευτερόλεπτα μετά ή συγχρόνως με το εγκεφαλικό. Όπως και να’ χει, δεν ήταν φονική. Αν δεν παρενέβαινε το εγκεφαλικό, σήμερα η Κλειώ Σαλόνγκα θα ήταν ανάμεσά μας.

-Μπορούμε όμως τουλάχιστον να στοιχειοθετήσουμε απόπειρα φόνου, είπε ο Δεβρεντής απογοητευμένος.

-Ή κάποιο ίσως ατύχημα.

-Ατύχημα μετά ληστείας; Έκανε ειρωνικά ο αστυνόμος.

 

Ο ιατροδικαστής σήκωσε τους ώμους:

-Αυτό είναι δικό σας θέμα, είπε ξερά. Σκέφτηκε λίγο και μετά πρόσθεσε:

-Αν κάποιος τη μαχαίρωσε, όταν ήταν ήδη νεκρή, μπορείτε να τον κατηγορήσετε για περιύβριση νεκρού.

-Περιύβριση νεκρού, χμ…, μουρμούρισε ο Δεβρεντής. Θα το λάβω υπόψη μου αυτό.

 

 

Ο Χαράλαμπος Δεβρεντής έκανε ένα δεύτερο γύρο εξέτασης μαρτύρων. Στο μυαλό του είχε καρφωθεί εκείνη η αστυνομική ιστορία της Αγκάθας Κρίστι, όπου όλοι οι ύποπτοι αποδείχθηκαν τελικά συνεννοημένοι δολοφόνοι που σκότωσαν το θύμα στο Οριάν Εξπρές. «Λες να έχουμε κι εδώ κάτι παρόμοιο;» αναρωτήθηκε. «Να σηκώθηκαν όλοι μαζί έξαλλοι από το τραπέζι και να κυνηγούσαν τη Σαλόνγκα από το ένα δωμάτιο στο άλλο; Η Σαλόνγκα τότε κατέρρευσε από τον τρόμο, κάποιος τής κατάφερε μια μαχαιριά έτσι, από το άχτι του, και μετά όλοι διαμοίρασαν τα ιμάτιά της, δηλαδή τις διακόσιες χιλιάδες ευρώ. Και τώρα έχουμε ομερτά. Όλοι κάνουν τον ψόφιο κοριό. Χμ, υπερβολικό μού φαίνεται, εξάλλου εδώ δεν πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά για την πραγματική ζωή».

 

(Συνεχίζεται)