Έπρεπε τότε να είχα πεθάνει.
Ήταν τόσο εύκολο,
τόσο απλό,
τόσο χωρίς πόνο,
χωρίς συνείδηση.
Δεν θα καθόμουν τώρα εδώ
με μια ψυχή ξεφτιλισμένη,
χωρίς κανένα σχέδιο,
κανένα σκοπό,
χωρίς τίποτα.
Έπρεπε τότε να είχα πεθάνει.
Ήταν τόσο εύκολο,
τόσο ανώδυνο.
Τόσο πολύ απλό τελικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου