Το Σάββατο

 

Το Σάββατο λοιπόν,

το Σάββατο,

το Σάββατο…

Δεν ξέρω τι άλλο

να γράψω…

 

Το Σάββατο,

το Σάββατο,

θα σε δω το Σάββατο,

δηλαδή

μεθαύριο,

δηλαδή

το Σάββατο,

πάλι τα έχω χαμένα,

πάλι σταμάτησε

ο νους μου.

 

Με θέλεις;

Ή θα μου ζητήσεις

να πάψω,

να σ’ αφήσω ήσυχο…

 

Φοβάμαι λίγο.

 

Το Σάββατο,

αυτό το Σάββατο,

σε λίγες ώρες δηλαδή,

αν σκεφτείς

πόσους μήνες

με παιδεύεις.

 

Γιατί σε λατρεύω;

Γιατί έχω τρελαθεί;

Γιατί χάνω το μυαλό μου,

όταν σε σκέφτομαι;

Τι έχω πάθει;

 

Το Σάββατο

και πόσο σ’ αγαπώ

και πόσο σε θέλω

και πόση ζάλη νιώθω

και λέω «ναι»

σ’ αυτή τη ζωή

που τόσο

έχω απαξιώσει.

 

Λέω «ναι»,

λέω «ναι»,

ναι σε σένα,

ναι σε όλα,

πάλι παραληρώ.

 

Το Σάββατο,

το Σάββατο,

σε λατρεύω,

το Σάββατο,

σε λατρεύω,

σ’ έχω κάνει θεό μου,

το Σάββατο,

το Σάββατο…

 

(Πάλι μια ώρα θα μου χαρίσεις

σε κάποιο παγωμένο καφέ).