Μάταια το παλεύω

 

Μάταια το παλεύω.

Λέω να παραιτηθώ,

να το αφήσω να υπάρχει

έτσι όπως η ομίχλη,

όπως μια εξασθενημένη απελπισία,

μια επίμονη μυρωδιά μελαγχολίας.

 

Ας μείνει.

Θα μάθω να ζω μαζί του,

όπως μαθαίνει ο άρρωστος

να ζει με την αρρώστια του.