Άτιτλο

 

Με τόσα χρόνια πια στην πλάτη

κοιτάζω από ψηλά τον κάμπο

όπου μικρά ανθρωπάκια μάχονται

χωρίς να ξέρουν το πώς και το γιατί.

Πονάω!

 

-Πονάω.

-Γράφε.

-Πονάω!

-Γράφε!

-Πονάω, πονάω, πονάω!

-Γράφε, γράφε, γράφε, γράφε!

-Πονάω που να πάρει ο διάολος, πονάω, 

σου λέω!

-Γράφε!

-Πονάω και κλαίω…

-Κλάψε και γράψε.

Ω, οι ωραίες μέρες

 Ω, οι ωραίες μέρες που έρχονται,

ήσυχες,

άδειες,

χωρίς νόημα. 

Ανησυχούν

 

Ανησυχούν οι αλαζόνες στις οθόνες.

Αναρωτιούνται,

αν με έπεισαν.