Είναι μάταιο

 

Είναι μάταιο.

Το πολεμάς από παντού

κι από παντού αυτό

ορμά να σε καλύψει,

 

το πολεμάς σπάζοντας τα ρολόγια

κι εκείνο έρχεται

με κάθε αμετάκλητη αυγή,

 

το πολεμάς με τις ιδέες

κι εκείνο μπαίνει στα όνειρά σου

κι όταν ξυπνάς,

θέλεις να κλάψεις,

αλλά δεν μπορείς,

 

στο αίμα σου έχει μπει

και σ’ έχει διαβρώσει,

φτάνει στα βάθη του εαυτού σου

και σε πείθει

πως είναι αυτό το μόνο,

το μοναδικό,

τίποτε άλλο να σε σώσει

δεν μπορεί.

 

Είναι μάταιο.

Τα έχω βάλει

με κάτι δυνατότερό μου

που η γλώσσα

το έχει ονομάσει

ευτυχία.

Μη φεύγεις

 

Αχ, μη φεύγεις,

μόνο εσύ,

καλή μου σκιά,

μόνο εσύ

μου απόμεινες.

 

Απέτυχα

 

Απέτυχα,

λίγη πραμάτεια πούλησα.

Αγάπη λίγη έδωσα,

αγάπη λίγη πήρα.

Βαρέλι δίχως πάτο

 

Είχε ανάγκη να τον αγαπούν. Ει δυνατόν, όλες οι γυναίκες του κόσμου. Τον αγαπούσαν πολλές, μόνο που η αγάπη τους έπεφτε σ’ ένα βαρέλι δίχως πάτο. Αχόρταγος γι’ αγάπη, πεινασμένος πάντα γι’ αγάπη.

 

-Δεν σ’ αγαπώ, του είπε αυτή κατάμουτρα. Σε ορέγομαι. Όταν θα σε χορτάσω, θα σ’ αφήσω.

 

Την καταδίκασε σε απόλυτη στέρηση, μέχρι που την έκανε να τον αγαπήσει.

 

Τότε ησύχασε.

 

Αλλά κι εκείνης η αγάπη στο βαρέλι δίχως πάτο έπεσε.

(Μικρές ιστορίες)