Κανείς μεσσίας τελικά
δεν τα κατάφερε.
Η αιμορραγία συνεχίζεται.
Δαίμονες έχουν εισχωρήσει στο κορμί μου,
έκαναν κατοχή στο σώμα μου,
αυτοί το ορίζουν,
έχασα την κυριότητα.
Το ξέρεις βέβαια
- και μεταξύ μας,
το ήξερες από την αρχή -
αλλά
εν πάση περιπτώσει
τώρα είσαι βέβαιη,
καμιά αμφιβολία δεν υπάρχει,
το είχες χάσει το παιχνίδι
από την αρχή.
Όμως εσύ,
όπως οι αφιονισμένοι τζογαδόροι,
συνέχιζες να ρίχνεις
κατοστάευρα στη μάνα,
ώσπου απόμεινες
με πέντε ευρώ.
Τα έπαιξες κι αυτά
και έχασες.
Τώρα τι λες;
Άξιζε να ξεμείνεις
έτσι άφραγκη,
χαμένη από χέρι;
Αν άξιζε, λέει, αν άξιζε!
Αλλά εσύ πώς και να καταλάβεις
την ομορφιά, την αγωνία, την ελπίδα,
τις ονειροπολήσεις,
τα γέλια και τα δάκρυα
αυτού του παιχνιδιού
που ορίζουν
ακατανόητες,
κρυφές συντεταγμένες.