"Σιμόν"

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μανδραγόρας το θεατρικό έργο μου «Σιμόν».

Από το οπισθόφυλλο:

«Μάτια παντού. Δεν τα βλέπεις, αλλά τα νιώθεις. Ξέρεις πως σε παρακολουθούν. Δεν είναι καθόλου ευχάριστη υπόθεση τα μάτια. Παρακολουθούν την κάθε σου κίνηση, την έκφραση του προσώπου σου, πώς περπατάς, πώς κάθεσαι, πώς ανάβεις το τσιγάρο σου. Κι εσύ πρέπει να δείχνεις φυσική. Αλλά πώς να δείχνεις φυσική, όταν είσαι συνέχεια μόνη και όλοι αυτοί το ξέρουν;»

Ένα ψυχολογικό δράμα σε τρεις πράξεις με τέσσερα πρόσωπα. Οι οικογενειακές σχέσεις, οι γονεϊκές φιλοδοξίες, οι ενοχές, η μοναχικότητα, ο εσωτερικός πόνος, ο σωματικός πόνος, πληγές και παγίδες που κρατούν τους ήρωες δέσμιους σε ολόκληρη τη ζωή τους, όπως συμβαίνει στον ένα ή στον άλλο βαθμό στη ζωή του καθένα μας.

Μεσόκοπες και ερωτιάρες

Έχοντας προ πολλού περάσει την ηλικία της νεότητας με όλες τις χαρές και τα βάσανα που κουβαλά μαζί της και φτάνοντας επιτέλους σε μια ηλικία όπου η ηρεμία είναι το κύριο γνώρισμά της  παρατηρώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσες συνομήλικές μου εξακολουθούν να ονειρεύονται ερωτικές περιπέτειες.

 Επιμένω στο ρήμα «ονειρεύονται», διότι η πραγματικότητα μάλλον τις διαψεύδει, εκείνες όμως δεν το βάζουν κάτω. Καλό είναι αυτό από μια άποψη, επειδή έτσι οι μεσόκοπες φίλες μου διατηρούν μια νεανική σκέψη και μια νεανική εμφάνιση και βλέπουν αισιόδοξα τη ζωή γενικώς. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ, στις σχετικά μεγάλες ηλικίες που βρισκόμαστε, οι περιφερόμενοι διαθέσιμοι εραστές είναι λίγοι στον αριθμό και δεν έχουν δυστυχώς ιδιαίτερη γοητεία.

Η κατοικία της Καλυψώς

Στο ε της Οδύσσειας, στους στίχους 59-73, ο Όμηρος μάς περιγράφει την μαγευτική κατοικία της Καλυψώς στο νησί Ωγυγία.

Ο Ερμής  έρχεται για να  ανακοινώσει στην Καλυψώ την απόφαση των θεών, ότι πρέπει να αφήσει τον Οδυσσέα να επιστρέψει στην πατρίδα του. Φτάνει στη σπηλιά, όπου κατοικεί η θεά, και παρατηρεί το τοπίο με θαυμασμό. 
(Η μεταφορά των στίχων στα νέα ελληνικά είναι δική μου).

"Η αγάπη είναι υποχρεωτική..."

Η αγάπη είναι υποχρεωτική

αντιπαθητική

δεν είναι δροσερή όπως το παιχνίδι

ξεκούραστη όπως τα όνειρα

ή όπως οι ιστορίες των μεγάλων

είναι καθήκον

είναι οφειλή.

«Να αγαπάς,

το χρέος σου είναι να μας αγαπάς».

Φόρος βαρύς

για το παιδί

η αγάπη.

Από τη συλλογή μου "Νυχτώνει αργά", εκδ. Μανδραγόρας.