Γιατρέ, υπάρχει πρόβλημα

 

-Γιατρέ, υπάρχει πρόβλημα. Άδειασε το μυαλό μου.

-Τι εννοείτε ακριβώς; Πώς άδειασε, από τι άδειασε;-Τα έχω σκεφτεί όλα. Δεν έχω τίποτε άλλο να σκεφτώ.

-Μα τι λέτε τώρα… Δεν είναι δυνατόν να τα έχετε όλα σκεφτεί.

-Είναι, πώς δεν είναι. Άμα ζεις πολλά χρόνια και έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι από μικρός, τελικά αποχτάς κάποια στιγμή έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο που τα έχει επεξεργαστεί όλα.

-Δηλαδή είστε γνώστης όλων των επιστημών;

-Δεν είπα κάτι τέτοιο. Σκέφτομαι ό,τι με ενδιαφέρει, ό,τι τραβά την προσοχή μου. Λοιπόν, όλα όσα με ενδιαφέρουν τα έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές. Δεν πάει άλλο, βαρέθηκα.

-Να βρείτε τότε καινούργια ενδιαφέροντα.

-Δεν με ενδιαφέρουν τα καινούργια ενδιαφέροντα.

-Και τι θέλετε να κάνω τώρα εγώ;

-Ξέρω’ γω; Γιατρός είστε, να μου βρείτε λύση.

-Μπορώ να σας μολύνω με έναν ιό να έχετε να ασχολείστε.

-Χμ…όχι τέτοια, δεν μ’ αρέσουν.

-Τι σας αρέσει;

-Πολλά, αλλά είναι όλα ανθυγιεινά.

-Δεν πειράζει. Απολαύστε τα και θα νιώσετε πολύ ωραία. Εξάλλου πόσο καιρό νομίζετε ότι θα ζήσετε ακόμα;

-Παραπάνω από όσο νομίζετε.

-Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλετε ακριβώς.

-Θέλω να πεθάνω, αλλά να ζω συγχρόνως.

-Αυτό δεν γίνεται.

-Πώς δεν γίνεται; Τώρα που μιλάμε εγώ είμαι πεθαμένη, αλλά είμαι συγχρόνως και ζωντανή.

-Ε, τότε, μια χαρά είστε. Τι παραπάνω θέλετε;

- Θέλω να ενεργοποιηθεί ο νεκρός μου εγκέφαλος. Να κατεβάσει ιδέες.

-Ο ζωντανός σας εγκέφαλος τι άποψη έχει επ’ αυτού;

-Δεν έχει άποψη. Κάθεται εκεί πέρα νωθρός και δεν κάνει τίποτα. Σαν νεκρός είναι κι αυτός….Άου!!! Τι μου κάνατε τώρα;

-Σας κάρφωσα μια βελόνα στην πλάτη. Πονέσατε;

-Πόνεσα βέβαια!

-Πάρτε μια χούφτα βελόνες κι αρχίστε να τρυπάτε χέρια, πόδια, ό,τι βρείτε.

-Θα βοηθήσει αυτό;

-Θα απασχοληθείτε και δεν θα σκέφτεστε τους άδειους εγκεφάλους σας.

-Με κοροϊδεύετε, ε;

-Έχω έναν καλό ψυχίατρο υπόψη μου, αν ενδιαφέρεστε.