Πρωτόγονες και περήφανες

Πολλοί και κυρίως πολλές δεν θα συμφωνήσετε ίσως μαζί μου, όμως προσωπικά νιώθω αηδία στην εικόνα μιας γυναίκας που θηλάζει δημόσια το μωρό της.

Αναρωτιέμαι από πού προέρχεται αυτή η αηδία μου. Γιατί δεν καμαρώνω τη γυναίκα που προβάλλει με τόσο περήφανο τρόπο την μητρική της ιδιότητα.

Γενικά οι γυναίκες που προβάλλουν την θηλυκότητά τους με υπερβολικό τρόπο μού προκαλούν απώθηση. Δεν είναι κακό αυτό που κάνουν, απλώς είναι λίγο πρωτόγονο και στοχεύει στο να κινήσει το αρσενικό ενδιαφέρον, δηλαδή στοχεύει στην αναπαραγωγή. Έχει επομένως πρωτόγονες ρίζες μια τέτοια συμπεριφορά και γι’ αυτό την εκτιμώ ελάχιστα.

Πειράζει που δεν θέλω να γίνω μητέρα;

Ανήκω μάλλον σε μια μικρή μειοψηφία ανθρώπων που η απόκτηση απογόνων τούς αφήνει τελείως αδιάφορους.

Με τα κοινά μέτρα αυτό θεωρείται κουσούρι. Πώς είναι δυνατόν, απορούν τα κοινά μέτρα, μια γυναίκα να μη θέλει να γίνει μητέρα; Και μπορεί να είναι ολοκληρωμένη, αν δεν ζήσει αυτό το θαύμα, να φέρει μια νέα ζωή στον κόσμο και να  παραδώσει μερικά χρόνια αργότερα στην κοινωνία ένα νέο άνθρωπο;