Το μέλλον και το τέλος του Κόσμου

Πού βρίσκεται το παρόν, πριν ακόμα γίνει παρόν; Η απάντηση είναι αυτονόητη: βρίσκεται στο μέλλον.

Και πού βρίσκεται αυτό το μέλλον; Κι εδώ η απάντηση είναι αυτονόητη: δεν βρίσκεται πουθενά, είναι μια δυνητική κατάσταση που έχει όμως αυτή την απόλυτα σταθερή ιδιότητα: ότι θα γίνει οπωσδήποτε πραγματικότητα κάποια στιγμή.

Το μέλλον είναι μια διάσταση του χρόνου που βρίσκεται καθ’ οδόν προς την πραγματοποίησή της και που εκτείνεται από την αμέσως επόμενη στιγμή ως ένα ασύλληπτο για τις δυνατότητες του μυαλού μας χρονικό σημείο, έναν αριθμό με πάρα πολλά μηδενικά. (-10 στη δεκάτη και αυτό όλο στην εκατοστή).

Σύμπαν και φαντάσματα

                                  "Σύμπαν θάλασσα", έργο της Άννας Κανατά.

Πόσος χρόνος είναι ακριβώς τα 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια;

Μην κάνετε τον κόπο να υπολογίσετε, το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι φτιαγμένο για να μετρά τέτοιους ασύλληπτους χρόνους. Τόση είναι πάντως η ηλικία του Σύμπαντός μας.

Όπως όλοι ξέρουμε, το Σύμπαν επεκτείνεται διαρκώς. Αυτό που μάλλον δεν ξέρουμε, είναι με πόση, ασύλληπτη πάλι για το μυαλό μας, ταχύτητα επεκτείνεται. Λένε λοιπόν οι ειδικοί ότι κάθε πέντε δευτερόλεπτα διαστέλλεται τόσο, όσο περίπου είναι ο χώρος που καταλαμβάνει ο Γαλαξίας μας. Αυτό σημαίνει ότι από την ώρα που άρχισα να γράφω τούτο το άρθρο μέχρι αυτήν εδώ τη στιγμή, μέσα σε ας πούμε πέντε λεπτά, το Σύμπαν κάλυψε ένα χώρο ίσαμε εξήντα γαλαξίες. Τρομαχτικό, έτσι;

Πολυσύμπαν

Πώς  σας φαίνεται η ιδέα το ένα Σύμπαν να γεννά το άλλο;

Πώς  σας φαίνεται η περίπτωση να ζούμε σε ένα Πολυσύμπαν, όπου υπάρχουν πολλά παράλληλα Σύμπαντα;  Κάθε επί μέρους Σύμπαν έχει τους δικούς του φυσικούς νόμους που δεν ισχύουν στα άλλα Σύμπαντα με εξαίρεση το νόμο της βαρύτητας. Αγνοώ γιατί εξαιρείται αυτός ο νόμος, αλλά οι επιστήμονες που θέτουν στο τραπέζι αυτές τις υποθέσεις, ξέρουν.

Η τραγωδία των αστεροειδών

Οι αστεροειδείς ακολουθώντας τους νόμους της ψυχής, που έχουν κύρος σ’ ολόκληρο το Σύμπαν, μετά την καταστροφική εμπειρία τους δεν μπόρεσαν να ανασυγκροτηθούν.

Εμείς που είμαστε απέξω απ’ το γεγονός, γνωρίζουμε καλά πως κάποτε, σε χρόνους μυθικούς, έλαβε χώρα μια έκρηξη τρομαχτική που έκανε χίλια κομμάτια τον πλανήτη Δήμητρα, ένα πλανήτη ισότιμο καθ’ όλα με τους υπόλοιπους του ηλιακού συστήματός μας.

Αυτά είναι βέβαια αστρονομικά φαινόμενα που λίγο συγκινούν τους καθημερινούς ανθρώπους.

Αλλά μετά την έκρηξη αυτά τα θλιβερά απομεινάρια κλωθογυρίζουν μανιακά γύρω απ’ την παλιά τροχιά τους, ανίκανα να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της συμφοράς. Ό,τι και να τους πούμε κι όπως και να τους το εξηγήσουμε, δεν θα παραδεχτούν ποτέ την αναπότρεπτη αλήθεια. Το πιθανότερο είναι ότι την απώθησαν στα άβατα της ύπαρξής τους.

Έτσι στριφογυρίζουν στους αιώνες με μάτια διεσταλμένα από την αγωνία και ψάχνουν να συναρμολογηθούν ξανά.


Αλλά η Δήμητρα έχει χαθεί για πάντα.