Πίνακας του Jack Levine (Εξαιρετικός. Προσέξτε τις αγέλαστες, επηρμένες φάτσες τους).
Μεγάλωσα σε μια πόλη όπου οι κατά τα άλλα αξιαγάπητοι κάτοικοί της έχουν ένα σοβαρό κουσούρι: είναι αλαζόνες και εγωπαθείς. Μολονότι δεν υπάρχει κανείς ιδιαίτερος λόγος να είναι έτσι - για καθημερινούς και κοινότατους ανθρώπους πρόκειται, μέτριους δηλαδή ή και κάτω του μετρίου - περιφέρουν την αδικαιολόγητη οίησή τους αγέλαστοι και περιφρονητικοί ο ένας προς τον άλλον αποφεύγοντας μάλιστα συχνά να χαιρετήσουν κάποιο γνωστό τους, με σκοπό να τον ταπεινώσουν. Αν αυτός κάνει το λάθος να τους αποτείνει το λόγο, τον κοιτάζουν με μια υποψία κακού χαμόγελου και του λένε: «Δεν σας θυμάμαι!. Ποιος είστε ακριβώς;» Αυτός είναι ένας μικρός θρίαμβος για τους οιηματίες κατοίκους της συγκεκριμένης πόλης που έτσι νιώθουν ανώτεροι από το βλάκα εκείνο που αγνόησε την επιδεικτική αδιαφορία τους και επιδίωξε οικειότητες.
