Γενναίος λαός - άθλιος όχλος

Στο αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία που εμβρόντητος όλος ο κόσμος παρακολούθησε να ξετυλίγεται ζωντανά μπροστά στα μάτια του, είδαμε σκηνές τρόμου, σκηνές ηρωισμού και σκηνές βαρβαρότητας.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απέδειξαν την απίστευτη δύναμή τους, όταν σε μια Τουρκία παγωμένη από τον φόβο των τανκς εμφανίζεται ο Πρόεδρός της σε μια οθόνη τηλεφώνου και καλεί τον λαό να κατέβει στους δρόμους. Και ξαφνικά οι δρόμοι πλημμυρίζουν από νεαρούς άνδρες αποφασισμένους να εμποδίσουν το στρατιωτικό πραξικόπημα.

Η απαξιωμένη αστυνομία

Για ένα μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης η αστυνομία είναι κάτι κακό που πρέπει να το αντιμετωπίζουμε με εχθρότητα και να το περιφρονούμε.

Πολλοί είναι οι λόγοι που στη χώρα μας έχει απαξιωθεί η αστυνομία και οι κυριότεροι από αυτούς έχουν σχέση με το πρόσφατο ιστορικό παρελθόν μας. Σ’ αυτούς τους λόγους μπορούμε να προσθέσουμε και μια σύγχρονη στρεβλή αντίληψη ότι γενικώς όσοι είναι αστυνομικοί είναι «εχθροί».

Προσωπικά δεν τους θεωρώ εχθρούς. Εχθρούς θεωρώ τους κλέφτες, τους διαρρήκτες, τους ληστές, τους δολοφόνους, τους εκβιαστές, τους εμπόρους ναρκωτικών, τους πάσης φύσεως παράνομους που αναγκάζουν την κοινωνία να χωλαίνει και δεν την αφήνουν να τραβήξει μπροστά. Οι αστυνομικοί δεν είναι εχθροί, είναι αυτοί που έχουν να αντιμετωπίσουν όλα αυτά τα κατακάθια και που συχνά διακινδυνεύουν τη σωματική τους ακεραιότητα  και τη ζωή τους για να τα συλλάβουν.