-Πόσων χρονών είστε;
-Σε δυο χρόνια θα είμαι ογδόντα χρονών.
-Ω, τη μακρά ζωή!
-Μπα, ούτε που το κατάλαβα
ότι έχω ζήσει τόσες δεκαετίες.
-Και πώς νιώθετε;
-Ανάλογα την περίπτωση.
Τις περισσότερες φορές
πάντως δεν έχω συναίσθηση
της ηλικίας μου και κάνω ανοησίες.
-Που σας εκθέτουν;
-Ας με εκθέτουν. Τι με νοιάζει;
Μην αποκτήσω κακό όνομα;
-Και τώρα πώς αισθάνεστε;
-Μια χαρά. Αύριο έχω ραντεβού
με κάποιον που μ’ αρέσει.
-Σοβαρολογείτε; Στην ηλικία σας;
-Εντάξει, είναι λίγο τραβηγμένο,
αλλά τι πειράζει;
-Κι αυτός;
-Τι κι αυτός;
-Είναι κανένας ογδοντάρης
που ψάχνει για συγκινήσεις;
-Όχι, είναι εξηντάρης. Πρώτη φορά
θα βγω με εξηντάρη,
κάπως μεγάλος μού πέφτει.
Δεν ξέρω πώς φέρονται
οι εξηντάρηδες και τι θέλουν.
Είχα βγει κάποτε πριν χρόνια
με έναν πενήντα τεσσάρων ετών.
Από κει και πάνω δεν
ξέρω τι γίνεται.
-Θα μάθετε αύριο. Αλλά κι αυτός
δεν μπόρεσε να βρει καμιά
της ηλικίας του,
καμιά μικρότερη τέλος πάντων;
Μήπως είναι βιτσιόζος;
-Για κοιτάξτε με καλά!
Φαίνεται η ηλικία μου;
-Η αλήθεια είναι ότι όχι.
-Δείχνω σεβάσμια γερόντισσα;
-Μπα, κάθε άλλο! Αλλά, αν κάνετε σεξ…
-Δεν κάνουν σεξ οι εξηντάρηδες, είναι μεγάλοι.
-Δηλαδή θα παίξετε τις κούκλες;
-Κάτι τέτοιο.
-Κι αυτό καλό είναι.
-Ναι, ξαναγυρίζουμε στην εφηβεία μας.
-Καλή επιτυχία εύχομαι
στο παιχνίδι με τις κούκλες.
-Ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου