Ζήλεια

 

Ζηλεύει.

Πρώτη φορά στη ζωή της ζηλεύει. Τώρα καταλαβαίνει τι είναι αυτό το συναίσθημα, είναι τρομερό, είναι βαθύ και άγριο, σκίζει τα σωθικά της και βγαίνει μίσος από μέσα, μίσος.

 

Αυτή που δεν είχε μισήσει ποτέ κανέναν, μισεί αυτές τις γυναίκες που τον περιτριγυρίζουν και σαλιαρίζουν μαζί του.

 

Αυτή που ποτέ δεν είχε ζηλέψει, που έμενε αδιάφορη ακόμα κι όταν την απατούσαν, τώρα νιώθει ζήλεια, άγνωστο, ξένο συναίσθημα, αφόρητο, την πνίγει, την τρελαίνει, χάνει τα λογικά της, δεν σκέφτεται σωστά, θέλει να επιτεθεί και να τα καταστρέψει όλα, μισεί, μισεί αφόρητα εκείνες τις άλλες, θέλει να τις εκμηδενίσει, να τις εξαφανίσει, θέλει να μην υπάρχουν.

 

Όσο γι’ αυτόν, δεν μπορεί να του κάνει κακό, όμως θα ήθελε να του δώσει μερικά χαστούκια και να τον βρίσει που φλερτάρει με εκείνες τις άλλες και ξεχνά αυτήν που τον λατρεύει.

 

Βράζει από οργή και μίσος και ταπείνωση, δεν έχει λογική, δεν έχει ψυχραιμία.

 

Έχει γίνει ένα μικρό τέρας.