Μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία

 

Τι είναι αυτό με τα τεράστια ιδιωτικά νοσοκομεία, όπου μπαίνεις και χάνεις τον προσανατολισμό σου, διάδρομοι, ασανσέρ, γραφεία, γραμματείες, όροφοι, πας από δω, πας από κει, δεν ξέρεις πού πατάς και πού πηγαίνεις.

 

Υποτίθεται ότι προτιμάς αυτές τις ιδιωτικές ιατρικές επιχειρήσεις για να κάνεις εύκολα και γρήγορα τη δουλειά σου.

Μπα!

Αφού τριγυρίσεις σαν χαμένος το αχανές οικοδόμημα, βρίσκεις επί τέλους το ιατρείο που θέλεις. Κι αν ο γιατρός που επέλεξες, έχει και κάποιο όνομα, τότε θα κάτσεις στην ουρά και θα περιμένεις με γαϊδουρινή υπομονή, μέχρι να έρθει η σειρά σου.

 

Κάθονται κι άλλοι δυστυχείς γύρω σου με την ίδια έκφραση της ταπεινής υπομονής και εν τω μεταξύ παρελαύνουν από μπροστά σου κάθε λογής υπάλληλοι, γραμματείς και φαρισαίοι, πάνε κι έρχονται, κάποιο έργο επιτελούν κι αυτοί.

 

Με άλλα λόγια, μια ενοχλητική κατάσταση, ό,τι πρέπει για τα ευαίσθητα νεύρα σου. Συμπληρώνεις και ένα ερωτηματολόγιο που απαιτεί να του πεις τα πάντα για σένα, μόνο τι όνειρα βλέπεις δεν σε ρωτά.

 

Περνά η ώρα, περνά, περνά, περιμένεις εσύ και τέλος έρχεται η στιγμή να δεις τον γιατρό σου.

 

Λάθος έκανες.

Πρέπει να περάσεις πρώτα από ανάκριση. Ένας νεαρός γιατρός κάθεται μπροστά στον υπολογιστή του και αρχίζει τις ερωτήσεις. Σου απευθύνεται στον ενικό, του απαντάς στον πληθυντικό. Σκέφτεσαι να το γυρίσεις κι εσύ στον ενικό, αλλά δεν μπορείς. Σκέφτεσαι ότι ο νεαρός έχει μπροστά του μια πολύ μεγαλύτερή του γυναίκα και μπαίνεις στον πειρασμό να του κάνεις μια ευγενική παρατήρηση. Μετά λες από μέσα σου « ας στο διάολο, μη δίνεις σημασία». Σε ενοχλεί όμως πολύ αυτό. Λες και είσαι στη λαχαναγορά και συναλλάσσεσαι με τον μανάβη.

 

Τέλος πάντων, τελειώνει η ανάκριση, πας πιο μέσα, στο κανονικό ιατρείο, και ο νεαρός σε εξετάζει. Μετά έρχεται και ο γιατρός που έχεις επιλέξει. Σε εξετάζει κι αυτός, η ατμόσφαιρα είναι φιλική, όλα καλά.

 

Φεύγει ο γιατρός σου και σε αναλαμβάνει ένας άλλος νεαρός γιατρός μαζί με μια κοπέλα. Η κοπέλα σού απευθύνεται στον πληθυντικό. Ο νεαρός γιατρός στον ενικό. Εσύ νιώθεις ήδη πιο χαλαρά και αυθορμήτως λες στην κοπέλα:

 

-Γιατί εσείς οι κοπέλες μάς μιλάτε στον πληθυντικό και τα αγόρια στον ενικό;

 

Το ακούει το αγόρι και γελά αμήχανα. Μετά σου απευθύνεται στον πληθυντικό. Κάτι είναι κι αυτό.

 

Τελειώνει τέλος πάντων η εξέταση, πληρώνεις, βγαίνεις στους διαδρόμους, πάλι η κάθοδος των Μυρίων, αλλού πας κι αλλού βρίσκεσαι, τελικά ανακαλύπτεις την έξοδο και βγαίνεις στον δρόμο. Παίρνεις βαθιές αναπνοές και κάνεις τον σταυρό σου που ήρθες ξανά στον κανονικό κόσμο.

 

Έτσι είναι.

Θέλεις τον καλύτερο γιατρό της Αθήνας; Έναν τάραχο θα τον περάσεις, μέχρι να σε δει. Αλλιώς, πήγαινε στον γιατρό της γειτονιάς σου και ο Θεός βοηθός.