Ευδία

 

Και ξαφνικά:

Ευδία!

Πού πήγανε τα δάκρυα,

πώς εξατμίστηκε ο πόνος,

πώς έγινε κι έτσι απότομα

αλάφρυνε ο κόσμος;

Μυστήρια που είναι

η ανθρώπινη ψυχή!

 

Βέβαια ένα μικρό παράπονο

κάθεται εκεί,

σε μια γωνιά,

όλο μούτρα.

 

Δηλαδή τώρα είναι καλά;

ρωτάει,

είναι καλά

που δεν δοκίμασα την ευτυχία;