22/11/26

Δώρο η ζωή;

 


 

Θα έχετε ακούσει τη φράση «το δώρο της ζωής».


Η φράση αυτή πάντα με ξένιζε.

 

Δώρο; Ποιος μας έκανε αυτό το δώρο; Οι γονείς μας; Σιγά μη σκέφτονταν να κάνουν δώρο σε ένα πλάσμα που ακόμα δεν υπήρχε. Δώρο έκαναν στον εαυτό τους, ναι, αυτό το δέχομαι. Αν και συνήθως η γέννηση ενός παιδιού θεωρείται αυτονόητη, άλλοτε είναι τυχαία, άλλοτε ανεπιθύμητη, δώρο πάντως δεν είναι.

 

Έχουν το δώρο της ζωής εκείνοι που γεννιούνται με βαριές αρρώστιες και ταλαιπωρούνται, μέχρι να ξεψυχήσουν;

 

Έχουν το δώρο της ζωής τα παιδιά που μεγαλώνουν στους δρόμους, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται γι’ αυτά;

 

Έχουν το δώρο της ζωής οι εγκληματίες, το οποίο και χρησιμοποιούν αναλόγως; Το έχουν και οι αυταρχικοί δικτάτορες που τυραννούν τους λαούς τους που έχουν κι  εκείνοι -οι λαοί – το δώρο της ζωής;

 

Έχουν το δώρο της ζωής τα παιδιά που πεθαίνουν από τα χέρια των γονιών τους;

 

Έχουν το δώρο της ζωής αυτοί που πεινούν, οι άστεγοι, οι επαίτες και όσοι πεθαίνουν νέοι από τραγικά δυστυχήματα ή αρρώστιες;

 

Και φυσικά το «δώρο» αυτό δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους. Έκανε λέτε δώρο της ζωής στο αρνάκι της η προβατίνα που το γέννησε και που θα σφαχτεί συντόμως και θα φαγωθεί;

 

Έχουν το δώρο της ζωής τα απειράριθμα ζώα που γεννιούνται στην ύπαιθρο ή – ακόμα χειρότερα – σε ειδικές εγκαταστάσεις και που οδηγούνται, όταν έρθει η ώρα, στα σφαγεία;

 

Έχει το δώρο της ζωής το μυρμήγκι, η μέλισσα, το κουνούπι, ο ψύλλος, η ψείρα;

 

Τι σόι δώρο της ζωής είναι αυτό που θα σε οδηγήσει αργά ή γρήγορα στον θάνατο;

 

Γι’ αυτό καλό θα είναι να αλλάξουμε τη διατύπωση:


Δεν πρόκειται για δώρο της ζωής αλλά για δώρο του θανάτου.



Δεν υπάρχουν σχόλια: