Φαντάσου...

 

Φαντάσου στην έρημο

ένα κάκτο.

Όμορφα ζει

χωρίς νερό,

του φτάνει ο αέρας,

το φως του ήλιου,

του φτάνουν

τα άστρα του ουρανού

τη νύχτα

για να αποκοιμηθεί.

Νεράκι,

λίγες σταγόνες

πού και πού

του είναι αρκετές.

Δεν θέλει τίποτε άλλο.

 

Κι εγώ δεν ξέρω.

Έγινα έτσι από μόνη μου

ή έτσι με έφτιαξες εσύ.