Μαρτιάλης, VII. 3

Το πρόβλημα είναι πολύ παλιό, είναι αρχαίο.

Ο Μαρτιάλης (40- 104 μΧ) είχε φαίνεται βαρεθεί να διαβάζει στίχους αδέξιων ποιητών που του έστελναν τα βιβλία τους:

Γιατί, Ποντιλιάνε, δεν σου στέλνω τα βιβλία μου;

Μα για να μη μου στείλεις, Ποντιλιάνε, τα δικά σου.

Cur non mitto meos tibi, Pontiliane, libellos?

Ne mihi tu mittas, Pontiliane, tuos.

( Η μεταφορά στα ελληνικά δική μου).

"Η προγονική εντολή". Παρουσίαση της νουβέλας

Στον ωραίο χώρο του Βιβλιοκαφέ Έναστρον, Σόλωνος 101, θα μιλήσουμε σήμερα για τις περιπέτειες της ιδιόρρυθμης θείας Αναστασίας και του κρυψίνοου ανιψιού της Στέφανου, για τις παραξενιές και τα κρυφά αμαρτήματα των συγγενών τους και θα αναρωτηθούμε, γιατί τόσοι αποκλίνοντες χαρακτήρες βρέθηκαν μαζεμένοι σε ένα σόι.

Όλοι μπορούμε να πάρουμε μέρος στη συζήτηση και είμαι βέβαιη ότι δεν θα πλήξουμε.
Στις 7.30 μμ.

"Την άνοιξη ξανά οι νεραντζιές θα ανθίσουν"

Κι όμως την άνοιξη

ξανά οι νεραντζιές θα ανθίσουν.

Τα πεζοδρόμια θα είναι πάντα βρόμικα,

μες στους πολύβουους δρόμους

θα φρακάρουν τα αυτοκίνητα,

λίγο πιο πάνω θα διαδηλώνουν

κάποιοι νεαροί

κι οι λωποδύτες επιδέξια

θα χώνονται μέσα στο πλήθος.

Θα έχει η ατμόσφαιρα  παρ' όλα αυτά

κάποια παράξενη ζωντάνια,

κάποια ευθυμία ανεξήγητη.

Οι νεραντζιές  θα στέκονται ανθισμένες,

θα στέλνουν το δικό τους μήνυμα.

Αλλά οι διαβάτες αδιάφοροι θα προσπερνούν.

Φέρα, βρωμιάρα φέρα

Το παρόν κείμενο γράφεται:

α) μετά από μια ολόκληρη νύχτα αϋπνίας που προέκυψε ύστερα από μια σειρά κακών νυχτών με λίγο ύπνο

β) με ένα πόνο στο πόδι που με έχει καταστήσει κουτσή εδώ και μια εβδομάδα, με αποτέλεσμα να είμαι έγκλειστη κατ’ οίκον επί οχτώ ημέρες και ανήμπορη για κίνηση πέραν ολίγων βημάτων από το ένα δωμάτιο στο άλλο

γ) με ένα πόνο στο στήθος, αποτέλεσμα των τσιγάρων που κάπνισα αδιάκοπα από χθες το πρωί ως σήμερα το πρωί, χωρίς το διορθωτικό διάλειμμα του νυχτερινού ύπνου

δ) με τα πόδια, χέρια μου σε ανάπαυση επιτέλους μετά από δώδεκα ώρες συνεχούς ταραχής λόγω του συνδρόμου των νευρικών άκρων, του οποίου είμαι ευνοούμενο και πολύ αγαπητό θύμα.