Με ακολουθείς.
Με ακολουθείς σαν το πιστό σκυλί.
Με παγιδεύεις.
Νομίζω ότι ένα πιστό σκυλί
με ακολουθεί.
Νομίζω ότι με ακολουθεί,
γιατί του αρέσω,
γιατί με έχει μέσα στο μυαλό του,
γιατί με αγαπά.
Με ακολουθείς
και με παγιδεύεις
με την αόρατη παγίδα σου.
Αλλά δεν είσαι πιστό σκυλί,
είσαι λύκος.
Αγάπησα έναν λύκο
που υποκρίνεται
το πιστό σκυλί.
Που απολαμβάνει την αγαθοσύνη μου.
Σου σφυράω
κι έρχεσαι
και λέω μέσα μου:
Για δες,
έχω ένα πιστό σκυλί,
πόσο μ’ αγαπάει αυτό
το πιστό σκυλί!
Όμως, αν γυρίσω,
αν πάω να σε πλησιάσω,
εσύ απομακρύνεσαι,
κρύβεσαι μες στις φυλλωσιές.
Δεν θέλεις χάδια,
δεν θέλεις να σ’ αγγίξω,
λύκε,
πιστέ μου λύκε.
Έχω ένα πιστό σκυλί.
Λάθος,
έχω ένα πιστό λύκο.
Αγαπά τη μυρωδιά μου.
Θα ήθελε ίσως να με κατασπαράξει.
Μπορεί και να το κάνει
κάποια στιγμή,
όταν εγώ ανύποπτη
γυρίσω για να τον κοιτάξω.
Ήδη μου έχει φάει το ένα χέρι
και κάποια μέρα
θα με φάει ολόκληρη.
Κι εγώ σε αγαπώ,
εγώ σε συγχωρώ,
πιστέ μου λύκε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου