Ένα λεπτό στρώμα πάγου
έχει σκεπάσει το σώμα μου,
έχει εισχωρήσει
και μέσα στο κεφάλι μου,
έχει κυκλώσει
και την καρδιά μου.
Τινάζομαι
κι ακούω κρακ, κρακ,
σπάει ο πάγος
κι από κάτω
νιώθω γερή τη σάρκα μου.
Σε λίγο πάλι ο πάγος
απλώνεται στο σώμα μου.
Παγώνω ολόκληρη.
Ύστερα πάλι κρακ, κρακ,
συνέρχομαι.
Πόσο καιρό ακόμα;
Κάποτε
θα με τυλίξει
ένας πάγος χοντρός,
πάγος σκληρός,
θα σας κοιτάζω
και θα χαμογελώ
και δεν θα νιώθω τίποτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου