23/1/17

Συνέντευξη στο Diavasame.gr







Η Καίτη Βασιλάκου, με αφορμή το βιβλίο της "Το επίμονο φαινόμενο" (εκδόσεις Απόπειρα) μιλάει στον Δημήτρη Αργασταρά και το Diavasame.gr

Κυρία Βασιλάκου, το τελευταίο σας βιβλίο, “Το επίμονο φαινόμενο”, περιλαμβάνει ένα διήγημα και δύο νουβέλες. Τι είναι αυτό που σας παρότρυνε να γράψετε αυτές τις τρεις ιστορίες; 

Μολονότι πρόκειται εδώ για ιστορίες φαντασίας, οι αφορμές ξεκινούν από την πραγματικότητα, όπως έχει σήμερα διαμορφωθεί, με την οικονομική κρίση να απειλεί όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και την παγκόσμια ισορροπία, με την κλιματική αλλαγή να μας προετοιμάζει για χειρότερες μέρες και με το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αμφισβητείται από ακροδεξιά κόμματα που αυξάνουν τους οπαδούς τους, όσο περνά ο καιρός. Και στις τρεις περιπτώσεις, αν αφεθούν τα πράγματα στην τύχη τους, μπορεί κάποια μέρα να βρεθούμε μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις, όπως περίπου αυτές που περιγράφω στο βιβλίο μου, πράγμα που απεύχομαι εννοείται. Να προσθέσω ωστόσο ότι μου αρέσουν τα σενάρια τρόμου, τα οποία όμως θέλω να μένουν στο χαρτί και ο κόσμος να συνεχίζει ειρηνικά την πορεία του προς τα εμπρός.

16/1/17

"Έλεγχος πληθυσμού"



(Ο κ. Σόρενσον συμπληρώνει ογδόντα χρόνια ζωής.Πρέπει να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση, αλλά ακόμα διστάζει).
Σήμερα κλείνω τα ογδόντα χρόνια μου.
Σηκώθηκα από το κρεβάτι κατά τις οχτώ, πήρα το πρωινό μου με την ησυχία μου και συγύρισα κάπως το σπίτι. Τις εκκρεμότητές μου τις έχω ταχτοποιήσει εδώ κι ένα μήνα. Προχθές πλήρωσα τον τελευταίο λογαριασμό του ηλεκτρικού. Ο ταμίας έλεγξε την ημερομηνία γέννησής μου που ήταν σημειωμένη κάτω από τον αριθμό του μετρητή και με κοίταξε με συμπάθεια.
— Προετοιμάζεστε ; με ρώτησε.
— Χμ, δεν ξέρω, είπα. Δεν το έχω αποφασίσει ακόμα.
Η έκφρασή του άλλαξε απότομα κι έγινε ψυχρή. Μου πέταξε τα ρέστα στα μούτρα με πολλή αγένεια.
Πήγα έπειτα να πληρώσω το λογαριασμό του νερού, αλλά αυτή τη φορά ήμουν προετοιμασμένος. Ο ταμίας πήρε το λογαριασμό κι έριξε μια γρήγορη ματιά στην ημερομηνία γέννησής μου.
— Ο τελευταίος σας λογαριασμός, υποθέτω, κύριε Σόρενσον.
— Καθόλου. Σκοπεύω να πληρώσω πολλούς λογαριασμούς ακόμα.
Με παρατήρησε με παγερό βλέμμα.
-Υπάρχουν μερικοί σαν κι εσάς, είπε. Ευτυχώς όχι πολλοί.
Μου πέταξε κι αυτός τα ρέστα στα μούτρα.
Έσκυψα στο γκισέ και του είπα γλυκά :
— Σας καταλαβαίνω. Τα ίδια έλεγα κι εγώ στην ηλικία σας.
(...)

"Το επίμονο φαινόμενο", απόσπασμα από το πρώτο διήγημα.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σήμερα, Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου, 7.30 μμ, στο Polis art cafe, στο αίθριο της στοάς του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα.

12/1/17

"Είμαι αληθινό"



Μ’ αγκάλιασε,
με φίλησε στο μάγουλο.
Κάτι γλυκό και τρυφερό
με τύλιξε.

Το έφερα μαζί μου ύστερα στο σπίτι,
το κοίταζα,
το κοίταζα,
δεν ήξερα τι να το κάνω.
Εκείνο δάκρυσε.
Είμαι αληθινό, μου είπε, 
μη με σβήσεις...


10/1/17

"Το επίμονο φαινόμενο" (απόσπασμα)




Όταν αποφασίσαμε να φύγουμε από το σπίτι μας, είχαμε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες. Χιόνιζε ασταμάτητα επί μέρες, επί εβδομάδες, είχαμε χάσει το λογαριασμό. Το χιόνι είχε φτάσει ως τη στέγη και τα πάντα γύρω είχαν νεκρωθεί. Το ηλεκτρικό είχε από μέρες κοπεί. Τα ξύλα για το τζάκι είχαν σωθεί. Πετρέλαιο δεν είχαμε. Πόσο καιρό ακόμα μπορούσαμε να ζήσουμε σ’ ένα σπίτι παγωμένο, χωμένο στο χιόνι με τρόφιμα που κάποια στιγμή θα τέλειωναν ;