Δώδεκα παρά πέντε πάλι

 

Δώδεκα παρά πέντε πάλι.

Κάθε βράδυ

η ίδια αγωνία.

Σβήνει,

τελειώνει η μέρα αυτή.

Κάθε βράδυ

η ίδια μελαγχολία.

Πέρασαν κιόλας δυο λεπτά.

Δώδεκα παρά τρία.

 

Ας μη φλυαρώ καλύτερα.