Γιάννη μου, το μαντίλι σου

 

Γιάννη μου, το μαντίλι σου

γιατί’ ναι λερωμένο;

Δώσε μου να σ’ το πλύνω εγώ,

να σ’ το γλυκοφιλήσω,

να σου το δώσω λαμπερό

μ’ ένα λεκέ μονάχα,

λεκέ από το δάκρυ μου

στην πιο κρυφή γωνιά του.