27/10/18

"Βρέχει ατελείωτα..."





Βρέχει ατελείωτα
μέσα σε ένα χώρο
με ακαθόριστες διαστάσεις,
άλλοτε απαλή βροχή,
άλλοτε πάλι καταιγίδα
με κεραυνούς και αστραπές,
έξω το φως στέκει αδύναμο και γκρίζο
σε ένα χρόνο ακίνητο.

Επίμονο τοπίο και αναλλοίωτο
σ’ αυτό το χωροχρόνο που δεν έχει όρια.
Πίσω από αυτόν
μια ανήσυχη συνείδηση πηγαινοέρχεται
σαν νευρική αράχνη,
φτιάχνει και ξαναφτιάχνει το τοπίο,
το διορθώνει,
το τελειοποιεί
κι ύστερα ευχαριστημένη
κλείνει τα μάτια και κοιμάται.
Στα όνειρά της
πρόσωπα παράξενα
πιάνονται στον ιστό της.

24/10/18

Συνταγές κατά της κατάθλιψης




Ο διαδικτυακός φίλος Πλάτων Μανιάς έκανε μια ειρωνική ανάρτηση προ καιρού σχετικά με διάφορες αμπελοφιλοσοφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και αυτό με παρακίνησε να γράψω κι εγώ τα δικά μου.

Πρώτο θέμα που το έχουμε πάρει πολύ στραβά:

Δεν υπάρχουν ωραίοι και άσχημοι στο σώμα αλλά στην ψυχή. Ανακάλυψε την ομορφιά που κρύβεις μέσα σου.

21/10/18

Ντουφτ και Μπασενάουερ, οι πρώτοι κατά συρροήν δολοφόνοι στην Ελλάδα.








Όταν το καλοκαίρι του 1969 διάβασα στις εφημερίδες ότι η αστυνομία είχε συλλάβει δύο Γερμανούς δολοφόνους κατά συρροήν και ότι μέχρι τη σύλληψή τους είχε απαγορευτεί στον Τύπο να κάνει οποιαδήποτε νύξη για τα εγκλήματά τους, πάγωσε το αίμα μου.

Δηλαδή, σκέφτηκα, τόσο καιρό ο κόσμος δεν είχε ιδέα, κυκλοφορούσε αμέριμνος στους δρόμους, ενώ εκείνοι άφηναν πίσω τους πτώματα.

Η σκέψη μου αυτή είναι η αιτία που κράτησα στη μνήμη μου αυτή την ιστορία, καθώς, όπως διαπίστωσα τώρα πρόσφατα, κανείς δεν τη θυμόταν.

19/10/18

1969: Γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα και τον κόσμο και τα έχουμε ξεχάσει







Ψάχνοντας να βρω πληροφορίες για ένα θέμα που σκοπεύω να αναρτήσω τις επόμενες μέρες, βρέθηκα να διαβάζω στη Βικιπαίδεια τα σημαντικότερα γεγονότα του έτους 1969.

Με κατάπληξη διαπίστωσα ότι πολλά από αυτά δεν τα θυμόμουν καθόλου ή ίσως δεν τα είχα πληροφορηθεί και ποτέ. Άλλα πάλι τα θυμόμουν πολύ καλά, αλλά είχα ξεχάσει ποια χρονιά ακριβώς είχαν συμβεί. Γενικά, το έτος 1969 έγιναν πολύ σημαντικά πράγματα που ακόμα επηρεάζουν τη σκέψη και τη ζωή μας, μολονότι τα έχουμε ξεχάσει.