Πρέπει να διδάσκονται στο σχολείο τα αρχαία ελληνικά;

Αντί προλόγου που κρίνω αυτή τη στιγμή ότι είναι περιττός, η απάντηση είναι: Ναι, πρέπει να διδάσκονται.

Όχι, γιατί έτσι θα μάθουμε να μιλάμε καλύτερα τη σύγχρονη ελληνική γλώσσα. Μια τέτοια αιτιολογία είναι προσβλητική και εξευτελιστική για τα αρχαία ελληνικά κείμενα. Και είναι και αστήριχτη. Μπορούμε κάλλιστα να μάθουμε να μιλάμε και να γράφουμε σωστά τη νεοελληνική γλώσσα, αν τη διδαχτούμε από τους σωστούς δασκάλους και με τα σωστά βιβλία. 

Σχολικός εκφοβισμός

«-Έχετε πολλά μαυράκια, Αλβανάκια, Ρωσάκια στο σχολείο;

-Όχι, μπαμπά, μόνο παιδάκια έχουμε».

Θα το έχετε δει το σχετικό εικονίδιο, κυκλοφορεί πολύ στο φβ. Και το μήνυμά του είναι σαφές: τα παιδιά δεν κάνουν διακρίσεις. Τα παιδιά δεν είναι ρατσιστές, όπως είναι οι μεγάλοι. Τα παιδιά είναι αθώα. Τα παιδιά είναι αμόλυντα από τις κακόβουλες ιδέες των μεγάλων. Τα παιδιά μάς δίνουν το παράδειγμα.

Καλά.

Εγώ πάντως μπήκα στον πειρασμό να συνεχίσω τον φανταστικό αυτό διάλογο μεταξύ του παιδιού και του μπαμπά του:

Ο ιδανικός δάσκαλος: ένα στερεότυπο

 

Έχουν γυριστεί αρκετές ταινίες με θέμα δασκάλους που διδάσκουν σε δύσκολα σχολεία, με μαθητές κακότροπους, ατίθασους, ασυμμάζευτους, αλλά που εκείνοι με τη βαθιά τους αγάπη και με τις έξυπνες και ψυχολογημένες μεθόδους τους μεταμορφώνουν τα παιδιά αυτά σε αρνάκια.

Οι ταινίες αυτές γοητεύουν το μεγάλο κοινό και οι μόνοι που δεν πείθονται από το στόρι είναι οι ίδιοι οι δάσκαλοι.  Επειδή στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει ένα όριο ανυπακοής και αναρχίας, πέρα από το οποίο ούτε η βαθιά αγάπη ούτε οι έξυπνες μέθοδοι  βοηθούν για να αναστραφεί το κλίμα της τάξης.

Η μάντρα που λέγεται σχολείο

Έχοντας δουλέψει πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση κατέληξα κάποτε στο συμπέρασμα ότι το σχολείο χρησιμεύει για δύο κυρίως πράγματα:

α) Για να μαντρώνονται τα παιδιά μερικές ώρες σε ένα χώρο, ώστε να μπορούν οι γονείς τους να ασχοληθούν και με τις άλλες υποθέσεις τους.

β) Για να μάθουν τα παιδιά ανάγνωση και γραφή.

 Πέραν αυτών των δύο στόχων το σχολείο υπό προϋποθέσεις μπορεί να περάσει στους μαθητές του και κάποιες περισσότερες γνώσεις, αλλά αυτό εξαρτάται:

α) από την καλή διάθεση των διδασκόντων

β) από την καλή διάθεση των ίδιων των μαθητών.