Σάλτσμπουργκ, Αυστρία (Ταξιδεύοντας στο εξωτερικό)

 

 

 

Τα Χριστούγεννα στην Αυστρία είναι ένα παραμύθι. Βγαίνεις στους δρόμους και μπαίνεις αμέσως στο παραμύθι και ξεχνάς τα πάντα και ξαναγίνεσαι παιδί.

 

Την παραμονή των Χριστουγέννων το ξενοδοχείο μάς είχε ετοιμάσει ένα ωραιότατο δείπνο που απολαύσαμε οι Έλληνες του γκρουπ, ενώ στο παραδίπλα τραπέζι μια άλλη μεγάλη παρέα Αυστριακών απολάμβαναν κι εκείνοι το δικό τους δείπνο.

 

Χορτάτοι και χαλαροί πίναμε όλοι το κρασί μας, όταν οι διπλανοί μας Αυστριακοί άρχισαν να τραγουδούν την Άγια Νύχτα στη γλώσσα τους:

 

Stille Nacht, heilige Nacht!

Alles schläft, einsam wacht

κλπ…

 

Σταματήσαμε όλοι την κουβέντα και παραδοθήκαμε στις ωραίες, απαλές, ευγενικές και χαμηλότονες φωνές των Αυστριακών που τραγουδούσαν με κατάνυξη το γνωστό τραγούδι.

 

Όταν τέλειωσαν, θεωρήσαμε κι εμείς υποχρέωσή μας να το τραγουδήσουμε στα ελληνικά για να ενωθούν οι κατανύξεις μας αποδεικνύοντας συγχρόνως ότι είμαστε κι εμείς Ευρωπαίοι.

 

Και ακούστηκε η Άγια Νύχτα στα ελληνικά με τις αγριοφωνάρες μας που αντήχησαν στη σάλα, άγαρμπες, δυνατές, κάπως γουρουνίσιες, αποδεικνύοντας ότι είμαστε Βαλκάνιοι πρωτίστως και κατ’ ανάγκην και Ευρωπαίοι χριστιανοί.

 

Οι Αυστριακοί μάς άκουγαν και χαμογελούσαν αμήχανα.

 

Εγώ ένιωσα μια μικρή απελπισία.