Αφτιασίδωτη

 

Σήμερα αποφάσισα

πως έπρεπε να βγω στους δρόμους

άβαφτη,

δίχως φτιασιδώματα και τέτοια.

 

«Εξάλλου δεν υπάρχει λόγος»,

μου είπε η ψυχή μου παγερά,

«υπάρχει;»

«Όχι, δεν υπάρχει»,

της απάντησα.

 

Βγήκα στους δρόμους αφτιασίδωτη.

Ήταν κι αυτό μια τιμωρία

για τα τελευταία λάθη μου.

 

Μου άρεσε.