Μακαρθισμός και κοινή γνώμη

Τι θα συνέβαινε άραγε σήμερα, αν ένας άσημος γερουσιαστής των ΗΠΑ κατήγγελλε δημόσια ότι η χώρα του κινδυνεύει, διότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ εργάζονται 205 ανώτεροι υπάλληλοι που είναι κρυφοί κομμουνιστές και έχουν στόχο να μετατρέψουν τις ΗΠΑ σε κομμουνιστικό κράτος;

Το πιθανότερο θα ήταν να γέλαγε μαζί του κάθε πικραμένος και ο γερουσιαστής να μην εκλεγόταν ποτέ πια ξανά.

Τη δεκαετία όμως 1947-1957, όταν ο Τζόζεφ Μακάρθι εκτόξευσε αυτή την κατηγορία και στήριξε τη σύντομη καριέρα του στο κυνήγι των αμερικανών κομμουνιστών που συνεργάζονταν κρυφά με τους Σοβιετικούς,  τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Εμείς οι άνω των εξήντα

   

«Μέχρι την ημέρα του δημοψηφίσματος κάνουμε τα εξής...» γράφει ένα κοριτσάκι στο φβ – και σίγουρα είναι κοριτσάκι, γιατί μεταξύ των άλλων συμβουλών που δίνει με χιουμοριστικό πράγματι τρόπο, λέει: «κλείνουμε στο σπίτι παππούδες και γιαγιάδες άνω των εξήντα ετών».

"Σιωπή"

Τώρα σιωπή

Κάπου-κάπου

Μικρά βηξίματα ακούγονται

Ή ένας  αναστεναγμός

Ύστερα ξαφνικά

Φωνή οργισμένη υψώνεται

Λέει κατάρες

Και σβήνει

Μέσα στο σούσουρο

Που ξεσηκώνεται

Μετά ξανά σιωπή

 Κάποτε όλοι εμείς

Αφήναμε κραυγές

Και αλαλάζαμε

Άλλοι με μάτια θολωμένα

Βρίζαμε

Υπήρχε μια μεγάλη αναστάτωση

Κάτι που έμοιαζε με τη ζωή

Μα τώρα σιωπή

Όπως λίγο πιο πριν από το θάνατο

Σιωπή

Φριχτή αναμονή

Δεν ξέρουμε

Πότε και πώς

Θα εκτελεστούμε

Δεν ξέρουμε

Οι δήμιοι

Ποιοι θα είναι

Πιο πέρα μια γυναίκα

Γέννησε με κλάματα

Μα το μωρό

Ήρθε σιωπηλό στον κόσμο

Μονάχα σήκωσε το δάχτυλο

Μας έδειξε

Κι εμάς μεγάλη ταραχή

Μας συνεπήρε

Μετακυλίοντας την ενοχή

Αρχίσαμε να δείχνουμε

Ο ένας τον άλλον κι ύστερα

Αποκαμωμένοι

Σκύψαμε πάλι το κεφάλι

Σιωπή

Σιωπή

Δεν ήρθε ακόμα

Η απόφαση

Βαριά σιωπή

Γεμάτη μεταμέλεια

Σιωπή

Σιωπή...


Δημοσιεύτηκε στο Homo Universalis:

http://homouniversalisgr.blogspot.gr/2015/06/blog-post_91.html

"Ιερές επιθυμίες"

Τις ιερές επιθυμίες μου

κρατώ καλά κρυμμένες,

επειδή έχουν αίμα,

έχουν θάνατο

και ένα μαύρο δαίμονα

γι’ αφεντικό.

Για σας φυλάω

κάτι ψεύτικα,

χρωματιστά γυαλάκια,

αγάπη,

περηφάνια,

δικαιοσύνη,

κι άλλα διάφορα αναμασήματα.

Λες και δεν ξέρουμε

εδώ πέρα εμείς

τι πλήξη, τι μονοτονία

μας περιμένει,

όταν αγαπηθούμε όλοι μας,

λες και δεν ξέρουμε

πως κάτι τέτοιο

δεν είναι του παρόντος κόσμου.