Καίτη Βασιλάκου

10/4/13

"Νυχτώνει αργά..."

Νυχτώνει αργά,

στο ραδιόφωνο

σκοποί από τη μακρινή Αθήνα,

το παιδί τραγουδά,

η μητέρα λείπει,

ο πατέρας λείπει,

το παιδί τραγουδά,

μετά βαριέται,

πιάνει κουβέντα

με κάτι Αόρατους.

Ύστερα έρχεται η μητέρα,

με ποιον μιλούσες,

το ρωτά,

το παιδί ντρέπεται,

με κανέναν, λέει,

ντρέπεται πολύ,

δεν θέλει η μαμά να καταλάβει

τη φοβερή του μοναξιά.

Το ποίημα δημοσιεύεται στο ritsmas corner: http://ritsmas.wordpress.com/2013/04/10/%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85/

9/4/13

Όταν συμβαίνει μια καταστροφή, μια πλημμύρα παραδείγματος χάριν, και η τηλεόραση μάς δείχνει τις σχετικές εικόνες και τους ανθρώπους που προσπαθούν να διώξουν τα νερά από τα πλημμυρισμένα σπίτια τους, δεν μας κάνει εντύπωση η αγανάκτησή τους, όταν μιλούν στον ρεπόρτερ. Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι με το κακό που τους βρήκε και φωνάζουν, χειρονομούν και εγκαλούν τους υπεύθυνους. Άλλοτε πάλι άλλοι συμπολίτες μας που το κράτος τούς έχει αδικήσει, φωνάζουν στο φακό και διαμαρτύρονται έντονα. Άλλοτε κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας έχουν αδικήσει άλλους συμπολίτες μας και οι αδικημένοι είναι δικαίως αγανακτισμένοι και ωρύονται μπροστά στον τηλεοπτικό φακό.

Διαβάστε περισσότερα »

7/4/13

Το μέλλον και το τέλος του Κόσμου

Πού βρίσκεται το παρόν, πριν ακόμα γίνει παρόν; Η απάντηση είναι αυτονόητη: βρίσκεται στο μέλλον.

Και πού βρίσκεται αυτό το μέλλον; Κι εδώ η απάντηση είναι αυτονόητη: δεν βρίσκεται πουθενά, είναι μια δυνητική κατάσταση που έχει όμως αυτή την απόλυτα σταθερή ιδιότητα: ότι θα γίνει οπωσδήποτε πραγματικότητα κάποια στιγμή.

Το μέλλον είναι μια διάσταση του χρόνου που βρίσκεται καθ’ οδόν προς την πραγματοποίησή της και που εκτείνεται από την αμέσως επόμενη στιγμή ως ένα ασύλληπτο για τις δυνατότητες του μυαλού μας χρονικό σημείο, έναν αριθμό με πάρα πολλά μηδενικά. (-10 στη δεκάτη και αυτό όλο στην εκατοστή).

Διαβάστε περισσότερα »