Αποτελεί,
νομίζω, μια από τις πιο συνηθισμένες ανδρικές φαντασιώσεις ένα χαρέμι ωραίων
γυναικών που τεμπελιάζουν όλη μέρα περιμένοντας τον Αφέντη να έρθει και να
διαλέξει μια από αυτές για τη διασκέδασή του.
Δεν ξέρω, αν υπάρχει αντίστοιχη γυναικεία φαντασίωση, υποπτεύομαι όμως ότι αν υπάρχει, θα είναι μάλλον σπάνια. Χαρέμι ωραίων ανδρών που τεμπελιάζουν όλη μέρα περιμένοντας την Κυρά τους να έρθει και να διαλέξει ποιον θα πάρει για τη νύχτα; Ακούγεται κάπως αλλόκοτο και αν ποτέ καμιά βασίλισσα της αρχαιότητας είχε μια τέτοια έμπνευση, το εγχείρημα θα πρέπει να κατέληξε σε οικτρή αποτυχία. Οι ωραίοι (και νέοι) άνδρες δεν μπορούν να κάθονται αδρανείς, κλεισμένοι όλοι μαζί σε ένα χώρο, παθαίνουν διάφορα και ο νοών νοείτω.
Η τάση λοιπόν φαίνεται να είναι: ένας άνδρας – περισσότερες γυναίκες, όχι μια γυναίκα – περισσότεροι άνδρες. Γι αυτό και δεν ακούγεται εξωφρενικό, ακόμα και στις μέρες μας, να επιτρέπεται η πολυγαμία σε κάποιους πολιτισμούς.
Όταν λέμε πολυγαμία, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι εννοούμε την πολυγυνία και όχι την πολυανδρία. Πολυγυνία είναι ο γάμος ενός άνδρα με περισσότερες από μία γυναίκες. Πολυανδρία το αντίθετο. Εμείς είμαστε εξοικειωμένοι με την πολυγυνία, ενώ δεν έχουμε μάλλον ακούσει ποτέ τίποτα για την πολυανδρία. Ωστόσο η πολυανδρία υπήρξε νόμιμος κοινωνικός θεσμός στο παρελθόν και υπάρχει ακόμα και μέχρι σήμερα σε κάποιες περιοχές του κόσμου.
