Εκεί κάπου στην Κακιά Σκάλα, πάρκαρε το αυτοκίνητό του σε μιαν άκρη και
την κατέβασε στα βράχια. Τη χάιδεψε, τη φίλησε και της χαμογελούσε. Ύστερα
τρίφτηκε πάνω της και εκσπερμάτισε.
Γύρισαν στο αυτοκίνητο και συνέχισαν το ταξίδι τους. Την άφησε στο
Λουτράκι που την περίμενε η μητέρα της.
Αυτή ήταν δέκα πέντε χρονών, αυτός γύρω στα τριάντα πέντε. Δεν τον
ξαναείδε από τότε.
Όποτε τον θυμόταν, ένιωθε μια τρυφερότητα γι’ αυτόν.
Μετά από πολλά πολλά χρόνια διάβασε τυχαία στα ΜΜΕ ότι πέθανε. Είδε
και δυο φωτογραφίες του. Στην πρώτη, όπως τον θυμόταν. Στη δεύτερη είδε ένα
πανάσχημο γέρο, σιχαμερό. Κάποιος γνωστός του μνημόνευε τον θάνατό του και πόσο
καλός υπήρξε στη ζωή του.
Στ’ αλήθεια ήταν καλός. Ήταν τρυφερός, χαμογελαστός.
Και από ό,τι είχε γίνει τότε στην Κακιά Σκάλα εκείνη θυμάται μόνο
το χαμόγελό του.
(Μικρές ιστορίες)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου