Τα μηνύματα

 

Στα είκοσί μου χρόνια

ήμουν δυστυχής,

μη ρωτάτε γιατί,

είναι περίπλοκο.

 

Στα τριάντα

είχα αποδεχτεί

μια ζωή

που υποσχόταν μέλλον

και την πίστεψα.

 

Στα σαράντα

πάλι η ζωή

μου έστελνε

μηνύματα αισιόδοξα,

αλλά δεν έβλεπα

να αλλάζει κάτι.

 

Στα πενήντα

πήρα το ακριβές μήνυμα:

Τίποτα

δεν επρόκειτο να αλλάξει.

 

Από τότε

περιφέρομαι ασκόπως.

Κανένα νέο μήνυμα

δεν ήρθε φυσικά.

Πάντα το ίδιο,

πάντα το ίδιο:

Μην περιμένεις τίποτα,

δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

 

Μα ασφαλώς,

το ξέρω,

απαντώ.

Εξάλλου τώρα πια συνήθισα.

Δεν θέλω τίποτα να αλλάξει.