Οι ξελιγωμένες

Ποτέ δεν φαντάστηκε ότι θα έμπαινε στη χορεία των ξελιγωμένων θαυμαστριών του.

 

Βέβαια είχε πάρει μυρωδιά ότι υπήρχε ένα αλισβερίσι εκεί πέρα, είχε καταλάβει ότι του άρεσαν οι γυναίκες και ότι τον κολάκευε που αυτές τον τριγύριζαν κι έτρεχαν τα σάλια τους.

 

Θύμωσε στην αρχή, μετά ξεθύμωσε. Επειδή σκέφτηκε ότι εκείνη ήταν κάτι άλλο και πάντως ξελιγωμένη θαυμάστρια δεν ήταν.

 

Δεν τον τριγύριζε αυτή με επιφωνήματα θαυμασμού και υπονοούμενα. Αυτή του το είπε ευθέως: σε θέλω, αλλά δεν θα σε έχω, γιατί δεν μπορώ να σε έχω.

 

Την έβαλε άραγε στη χορεία των ξελιγωμένων θηλυκών; Την εξίσωσε με αυτές που εκείνη περιφρονούσε;

 

Θα ήταν τότε σαν να την έφτυνε.

 

Όπως και να’ χει, τον συγχώρησε.

Σκούπισε την υποτιθέμενη  φτυσιά από το πρόσωπό της και του έστειλε ένα φιλί.

(Μικρές ιστορίες)