Βαγγέλης Παπαθανασίου

 

 

Κάμποσα χρόνια πριν είχα κάνει μια παράδοξη σκέψη: ότι η μουσική ήδη υπάρχει έτοιμη σε κάποια άλλη διάσταση και ότι όσοι εδώ στον κόσμο μας συνθέτουν μουσική, στην ουσία κατεβάζουν στις δικές μας διαστάσεις τη μουσική που ήδη υπάρχει ολοκληρωμένη κάπου αλλού. Βέβαια για να το κάνουν αυτό χρειάζεται ένα ειδικό ταλέντο που οι μουσικοί μας διαθέτουν.

 

Αυτό δεν ίσχυε για τις άλλες τέχνες, επειδή μόνο η μουσική απαιτεί αυστηρή συμμετρία, μια αρμονία που έχουν τα μαθηματικά, ενώ οι υπόλοιπες τέχνες είναι ελεύθερες να εξαπλωθούν προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς όριο.

 

Ήταν μια παράδοξη σκέψη που δεν την απέρριψα ούτε την αποδέχτηκα, την άφησα να αιωρείται μέσα στο μυαλό μου.

 

Μέχρι που διάβασα μια συνέντευξη που είχε δώσει ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και έμεινα ενεή.

 

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου πίστευε βαθιά ότι η μουσική "υπάρχει ήδη κάπου", όχι ως κάτι που δημιουργείται από το μηδέν από τον συνθέτη, αλλά ως μια «άυλος υλοποίηση του θείου», μια αλήθεια που εμπεριέχεται στο σύμπαν, όπως η Θεωρία των Ιδεών του Πλάτωνα, και ότι ο ρόλος του ήταν να την "διαβάζει" και να την υλοποιεί: «Η μουσική υπάρχει παντού αρκεί να τη διαβάζεις. Και δεν διδάσκεται η μουσική, η μουσική εμπεριέχεται. Κολυμπάμε μέσα στη μουσική».

Τα βασικά σημεία της φιλοσοφίας του Βαγγέλη Παπαθανασίου ήταν:

Η μουσική ως «όραμα»: 

«Πιστεύω ότι η μουσική είναι επιστήμη και όχι απλή τέχνη».

Η διαδικασία της σύνθεσης: 

Έγραφε μουσική «σε πραγματικό χρόνο», βλέποντας παράλληλα τις εικόνες των ταινιών (π.χ. Blade Runner, Chariots of Fire) στο στούντιο, σαν να την «αποκάλυπτε» καθώς προχωρούσε.

Σύνδεση με το θείο και το σύμπαν: 

Θεωρούσε ότι η μουσική είναι μια ανώτερη μορφή επικοινωνίας που συνδέει τον άνθρωπο με κάτι μεγαλύτερο, «τη σύναθροιση εκατομμυρίων ετών μνήμης».

Ουσιαστικά, για τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, η μουσική δεν είναι εφεύρεση, αλλά ανακάλυψη, ένα κομμάτι της πραγματικότητας που προσπαθούσε να φέρει στο φως.

 

Αυτά όλα τα διάβασα μετά τον θάνατό του.

 

Ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που έκλαψα για την απώλεια διάσημου προσώπου. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο χωρίς αυτόν. Κι ακόμα δεν θέλω να αποδεχτώ ότι δεν είναι ανάμεσά μας.

 

 Εδώ: «Οι δρόμοι της Φωτιάς».

https://www.youtube.com/watch?v=1eYGl8PNjlU&list=RD1eYGl8PNjlU&start_radio=1