"Άστρο μακρινό"

Το άστρο αυτό

είναι εκατομμύρια έτη φωτός

μακριά από μένα

απορούν οι άνθρωποι

γιατί το αγάπησα

αλλά οι μουσικές του

που αντηχούν στο σύμπαν

είναι εξαίσιες.

Οι ταπεινώσεις κάνουν καλό στην ψυχική μας υγεία

Ένας καλός τρόπος για να τιθασέψουμε την αλαζονεία μας και την τάση αυτοπροβολής μας που προκαλεί χασμουρητά στους άλλους είναι να προβάλλουμε με θάρρος τις προσβολές και τις ταπεινώσεις που έχουμε υποστεί κατά καιρούς.

Βεβαίως υπάρχουν και άνθρωποι που πολύ μας επαίνεσαν και μας θαύμασαν και αυτό τρέχουμε αμέσως να το ανακοινώσουμε δημόσια για να απλωθεί όσο γίνεται περισσότερο ο θαυμασμός του κόσμου για μας.

Λάθος! Οι άλλοι που το μαθαίνουν μάς κοιτάζουν καχύποπτα. Δεν μας θεωρούν και πολύ σοβαρά άτομα, αφού με την πρώτη ευκαιρία διαλαλούμε τους επαίνους που αφορούν στο πρόσωπό μας.

"Σήμερα όλα στέκονται"

Σήμερα όλα στέκονται.

Πάγωσαν η ζωή κι ο θάνατος,

επιθυμίες, σκέψεις

όλα παγωμένα.

Ο χρόνος προσπαθεί να κινηθεί,

αλλά δεν έχει δύναμη.

Τι αγαπώ;

Δεν ξέρω.

Τι φοβάμαι;

Ούτε κι αυτό το ξέρω.

Μια ζωγραφιά σε κάδρο έγινα.

Πρέπει με κάποιο τρόπο

να πονέσω.                                     

Από την άψυχη πέτρα στην άψυχη πέτρα

Το θεωρούμε δεδομένο και καθόλου δεν μας παραξενεύει, όμως είναι κάτι τόσο αλλόκοτο που κανονικά θα έπρεπε να μας έχει αποτρελάνει.

Τι εννοώ: βλέπεις μια πέτρα άψυχη, νεκρό σώμα, μια λίμνη με σκέτο νερό, ένα κομμάτι χώμα. Κι εκεί που τα κοιτάζεις, αυτά αρχίζουν να κουνιούνται, να μετακινούνται, να ανοίγουν κάτι μάτια, κάτι στόματα, να πετάνε έξω κάτι γλώσσες, να βγάζουν παράξενους ήχους, να αλλάζουν σχήμα, να αλλάζουν χρώμα, να τρέχουν αποδώ κι αποκεί, να σμίγουν μεταξύ τους και να βγαίνει μετά από μέσα τους ένα αντίγραφό τους και στο τέλος να πέφτουν κάτω και να μένουν πάλι ακίνητα και νεκρά, όπως ήταν πριν.