Κακό εναντίον Κακού

Η είδηση μάς έρχεται από το Κονγκό και έχει πολλαπλό ενδιαφέρον: οι κάτοικοι ενός χωριού υποπτεύθηκαν ότι  κάποιος επιβάτης λεωφορείου ήταν ισλαμιστής, επειδή δεν μιλούσε την τοπική γλώσσα σουαχίλι και είχε πάνω του ένα μαχαίρι.

Αγριεμένοι και φοβισμένοι, καθώς αντάρτες της γνωστής ιδεολογίας είχαν ήδη σκοτώσει εκατό συγχωριανούς τους, τον  λιθοβόλησαν και τον σκότωσαν. Κατόπιν τον μαγείρεψαν και τον έφαγαν.

Είναι χαζές και ερεθιστικές: η χαρά του μισογύνη

 Ανόητοι, φτηνοί, επιπόλαιοι άνθρωποι υπάρχουν και στα δύο φύλα. Δεν ξέρω ποιο είναι το ποσοστό τους σε κάθε φύλο, αν όμως προσπαθήσουμε να βγάλουμε συμπέρασμα από τα υποτιμητικά σχόλια που διαβάζουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα σχηματίσουμε τη μάλλον ψευδή εικόνα ότι οι γυναίκες είναι πολύ περισσότερες από τους άντρες.

"Νυχτώνει αργά", "Σιμόν": Παρουσίαση

Οι εκδόσεις Μανδραγόρας παρουσιάζουν τα δύο τελευταία βιβλία της Καίτης Βασιλάκου, την ποιητική συλλογή "Νυχτώνει αργά" και το θεατρικό "Σιμόν".

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου, 8μμ, στο Πόλις Art Cafe, στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5.
 
Για το θεατρικό «Σιμόν» θα κάνει την παρουσίαση ο Βασίλης Κατσικονούρης, θεατρικός συγγραφέας, και θα μιλήσει η Καίτη Διαμαντάκου, επίκουρος καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Για το ποιητικό «Νυχτώνει αργά» θα μιλήσει ο συγγραφέας Διονύσης Μαρίνος.

Αποσπάσματα από τη "Σιμόν" θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: Υρώ Μανέ, Μάνος Καρατζογιάννης και Χριστίνα Χειλά. Ποιήματα θα διαβάσει η ηθοποιός Μαρία Κατσούλη.

"Δύο συν δύο ίσον άπειρο"

Δύο και δύο ίσον τέσσερα,

τόσο απλά.

Αυτό είναι καλό,

αυτό κακό,

στα είκοσί σου χρόνια

βλέπεις το άσπρο άσπρο

και το μαύρο μαύρο.

Έπειτα μεγαλώνοντας

παρατηρείς τις αποχρώσεις,

πόσο κακό είναι ανάμικτο με το καλό,

πώς μερικές φορές

το δύο συν δύο μας δίνει τρία ή πέντε,

γίνεσαι διαλλακτικός,

κατανοείς,

μπορείς να συγχωρείς.

Έπειτα κι άλλο μεγαλώνοντας

βλέπεις

πώς  ξεθωριάζουν τα χρώματα του κόσμου,

πόσο μακριά σου στέκονται

αυτά που οι άλλοι λένε «καλό», «κακό»,

πως τελικά

δύο συν δύο ίσον άπειρο.

Στην άκρη στέκεσαι κι ακούς

του κόσμου τον αχό,

γιατί όλη αυτή η φασαρία, αναρωτιέσαι

τώρα που οι χυμοί σου λιγοστεύουν

κι έχεις πια βαρεθεί.

Δύο συν δύο ίσον τίποτα,

ανέβηκε στον ουρανό η σελήνη,

άρχισαν τώρα οι προσευχές

και τα παράλογα.

Από την ποιητική συλλογή μου "Νυχτώνει αργά", εκδ. Μανδραγόρας.