Αλίκη - Καρέζη και άλλες πλαστές αντιπαλότητες

Στο εξατάξιο γυμνάσιο θηλέων, όπου φοιτούσα στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν μετά το διάλειμμα μπαίναμε στην τάξη και μέχρι να έρθει ο καθηγητής, η αίθουσα ολόκληρη αντιβοούσε από τις φωνές των κοριτσιών. Τα μισά φώναζαν ρυθμικά Α-λί-κη! Α-λί-κη! Α-λί-κη! και τα άλλα μισά Κα-ρέ-ζη! Κα-ρέ-ζη! Κα-ρέ -ζη! Αν θυμάμαι καλά, οι Αλίκες ήταν λίγο περισσότερες από τις Καρέζες.

"Όταν αγγίχτηκαν τα δάχτυλά μας"

Δεν είναι αλήθεια,

όχι,

γιατί,

όταν αγγίχτηκαν τα δάχτυλά μας ,

κατάλαβα

ότι υπάρχει η ευτυχία,

ότι είναι θέμα αφής,

απλής αφής.

Όταν αγγίχτηκαν τα δάχτυλά μας,

όλος ο έρωτάς μου

πέρασε σε σένα.

''Un violador en tu camino" (Ένας βιαστής στον δρόμο σου)

Το τραγούδι διαμαρτυρίας  «Ένας βιαστής στον δρόμο σου» ακούστηκε για πρώτη φορά  στα τέλη Νοεμβρίου στην εθνική διαμαρτυρία της Χιλής εναντίον των κοινωνικών ανισοτήτων.

Όμως, άλλο είναι να φωνάξεις: «ένας βιαστής στον δρόμο σου» κι άλλο να φωνάξεις: «ο βιαστής είσαι εσύ». Το δεύτερο αυτό σύνθημα που ακούστηκε πρόσφατα στην Αθήνα  προσβάλλει ολόκληρο το ανδρικό φύλο και άθελά του στρέφει εναντίον των γυναικών άνδρες που ουδέποτε διανοήθηκαν να πειράξουν γυναίκα.

Ο λογοκλόπος ποιητής

Το βιβλίο που απαγγέλλεις στο κοινό

δικό μου είναι, Φιντεντίνε.

Έτσι όμως που το απαγγέλλεις άσχημα,

δικό σου άρχισε να γίνεται.

Quem recitas meus est, o Fidentine, libellus:

sed male cum recitas, incipit esse tuus.

Μαρτιάλης, Ι.38