Έχουμε
την εντύπωση ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν μια ράτσα τέλεια, άψογη, άμεμπτη,
ωραία, ανωτέρου μορφωτικού επιπέδου που καλλιεργούσε με πάθος τις τέχνες και τα
γράμματα, που στοχαζόταν, έγραφε τραγωδίες, σύχναζε στα γυμναστήρια και στα
θέατρα, απάγγελλε ποιήματα και συζητούσε ολημερίς για φιλοσοφία.
