Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο παράτολμοι και πόσο
απελπισμένοι ήταν ίσως εκείνοι οι πρωτοπόροι Έλληνες πρόγονοι που άφηναν πίσω
τους για πάντα την αγαπημένη πατρίδα για να πάνε να εγκατασταθούν ως άποικοι σε
ξένα, άγνωστα μέρη, ανάμεσα σε βάρβαρες και εχθρικές φυλές, με πόσο μόχθο αλλά
και αποφασιστικότητα έριχναν τα θεμέλια της νέας πόλης που επρόκειτο να γίνει η
δική τους πατρίδα, με τι όνειρα και προσδοκίες ξεκινούσαν τη ζωή τους από την
αρχή.
