«Θα σε σκοτώσω». «Θα σε λιώσω». «Θα σε καρυδώσω». «Θα σε τσακίσω». «Θα σε σπάσω στο ξύλο». «Θα σε σφάξω στο γόνατο». «Θα σου κόψω τα πόδια». «Θα σου κόψω τη γλώσσα». «Θα σε πατήσω κάτω». «Θα σου βάλω τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι». «Θα σου σπάσω το κεφάλι». «Θα σου σπάσω τα μούτρα». «Θα σου τα τρίψω στη μούρη». «Θα σου κάνω τα μούτρα κρέας».
«Άντε πνίξου!»
«Στα τσακίδια!»
«Στον αγύριστο!»
«Στα κομμάτια!»
«Θα του βγάλω τα μάτια».
«Τον ξέσκισα».
«Τον έκανα λουρίδες».
«Τον έφτυσα».
«Τον ζεμάτισα».
«Τον έκαψα».
«Τον έθεσα εκτός μάχης».
«Έφτυσα αίμα».
«Κέρδισα με το σπαθί μου».
«Βάζω το χέρι στη φωτιά».
«Τον θάψαμε».
«Έφαγε γροθιά στο στομάχι».
«Τον ψήνει ζωντανό».
«Του άλλαξε την πίστη».
«Του ήπιε το αίμα».
«Πήρε το αίμα του πίσω».
«Πάτησε επί πτωμάτων».
«Τον έχει ευνουχίσει».
«Μαχαιρώματα πίσω από την πλάτη».
«Τρώνε τα κομμάτια τους».
«Τρώει ο ένας τον άλλον».
«Θα σε φάω ζωντανό».
«Φωτιά και τσεκούρι».
«Δια ροπάλου».
«Δια πυρός και σιδήρου».
«Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω».
«Σαν δαρμένο σκυλί».
Έτσι πολύ πρόχειρα συγκέντρωσα μερικές φράσεις που τις λέμε και τις ακούμε πολύ συχνά. Φυσικά δεν τις εννοούμε στην κυριολεξία. Αν τις εννοούσαμε, αυτό θα σήμαινε ότι είμαστε θηρία ανήμερα, φτυστοί οι παλαιοί μας πρόγονοι που τις έλεγαν, τις εννοούσαν και τις έκαναν πράξη.
