Πάει
καιρός που δέχτηκα
τα
τελευταία συλλυπητήρια
-θα
είναι τώρα πάνω
από
δυο δεκαετίες-
άλλος
νεκρός να θάψω
δεν
μου έμεινε.
Λοιπόν,
τα
πένθη μού τελείωσαν,
τώρα
ίσια μια ευθεία γραμμή
χωρίς
καμιά αγωνία,
μια
ίσια ευθεία γραμμή
ως
το δικό μου τέλος.
Μα
πάλι δεν ανησυχώ.
Ωραία
τα έχω κανονίσει,
κανείς
να μην πενθήσει
με
το θάνατό μου,
κανείς
να μη δεχτεί συλλυπητήρια.
Τι
ελευθερία είναι πάλι αυτή.
