"Δεν είναι τόσο τραγικό..."

Δεν είναι τόσο τραγικό, όσο ακούγεται.

Είναι, θα έλεγα, γοητευτικό,

μαγευτικό,

εισχώρηση σε έναν άλλο κόσμο

αλλόκοτα ωραίο.

Κάπως σαν χάρη είναι

που μας δίνεται

για να χαιρόμαστε κι εμείς

αυτό τον κόσμο

με τις ανάπηρες αισθήσεις μας.

Είναι ωραίο αυτό

και είναι ανώδυνο,

μικρά ολισθήματα της φαντασίας,

παιχνίδια του μυαλού,

παράδοξη ανασύνθεση

των υπαρκτών στοιχείων.

Και είναι έτσι όλα καλά.

Ο κόσμος προχωρεί

κι εμείς ακολουθούμε

πάνω στα δεκανίκια μας.

Τα λαμπερά, φανταχτερά μας δεκανίκια

που έγιναν η συνέχεια του κορμιού μας.

"Αγαπημένε μου ψυχίατρε, πες μου..." Εκδ. Μανδραγόρας.

Μισείτε αλλήλους

Αυτό το βιντεάκι ομολογώ πως το παρακολούθησα με δυσκολία και με πολλή αποστροφή.

Έχει όλα τα στοιχεία για να αισθανθεί κανείς  απέχθεια:

Δυο θανατηφόρα και επικίνδυνα πλάσματα, για τα οποία δεν είναι καθόλου εύκολο να νιώσεις συμπάθεια.

Τη μοχθηρή ανθρώπινη παρέμβαση που τα έκλεισε σκόπιμα σε ένα κουτί για να παρακολουθήσει τη σύγκρουσή τους.

Μάχη έως θανάτου, από αυτές που κατά εκατομμύρια επαναλαμβάνονται καθημερινά στην άγρια φύση, μολονότι εμείς δεν τις παίρνουμε καν είδηση.

Οι προκαθορισμένοι δρόμοι της Φύσης

Μια μαργαρίτα δεν μπορεί να γίνει τίποτε περισσότερο από μια μαργαρίτα. Ένας ελέφαντας δεν μπορεί να γίνει τίποτε περισσότερο από έναν ελέφαντα. Και ένας άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει τίποτε περισσότερο από έναν άνθρωπο.

Η αίσθηση της ελευθερίας που έχει ο άνθρωπος, ότι δηλαδή μπορεί να σκεφτεί, να επιλέξει και να κάνει αμέτρητα πράγματα, είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα μπορεί να σκεφτεί, να επιλέξει και να κάνει πάρα πολλά πράγματα, όχι όμως αμέτρητα. Θα σκεφτεί, θα επιλέξει και θα κάνει πολλά πράγματα μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων που του έχει δώσει η φύση.

"Ήρθε η ώρα να ψηφίσω..."

Ήρθε η ώρα να ψηφίσω,

στη βουλή να αναδείξω

πρόσωπα πολύ σπουδαία

κι ιδεολογία νέα.

Όμως πάλι αναρωτιέμαι

οι παλιοί, όπως τους λέμε,

μήπως έχουν εμπειρία

για τη δύσκολη πορεία.

Είναι επίσης και οι άλλοι

που στο μαύρο μας το χάλι

συνωθούνται ως τρίτο κόμμα

και ως τέταρτο ακόμα

και ως πέμπτο, δεν πειράζει,

μην τους φάει και το μαράζι.

Κι αποκεί και παρακάτω

ως του βαρελιού τον πάτο

κομματίδια, κομματάκια,

συντροφιές και παρεάκια:

πάρε κόσμε ό,τι γουστάρεις

και τη φτώχεια να φρενάρεις,

το κακό να τιθασέψεις,

εργασίας να φτιάξεις θέσεις,

τους παράνομους να κρίνεις

και τους φόρους να μικρύνεις,

ικανούς να αναδείξεις,

ψεύτες να παραμερίσεις

και τους κλέφτες να ξεκάνεις

και τους άρρωστους να γιάνεις,

τα παιδιά μας να μορφώσεις,

δικαιοσύνη να αποδώσεις.

Όλα ωραία καμωμένα,

στα χαρτιά καταγραμμένα,

σε αφίσες και βιβλία

και στου νου μας τα τοπία.

Ήρθε η ώρα να ψηφίσω,

μα ό,τι κι αν αποφασίσω

πάλι από τη Δευτέρα

θα γκρινιάζω κάθε μέρα,

σκάνδαλα θα ξετρυπώνω,

θα θυμώνω, θα μουντζώνω,

αδικίες θα καταγγέλλω,

επειδή να δω δεν θέλω

πως στραβά η γη γυρίζει

κι ο γιαλός στραβά αρμενίζει.