Ηλία Γ. Προβόπουλου: «Ελεύθεροι στα δεσμά των Αγράφων»

«Σαν τέλειωσαν όλα, γυρίσαμε στο χωριό. Δεν είχαμε τίποτα να φέρουμε πίσω εκτός από τις κουβερτούλες μας. Ούτε το γάιδαρο, γιατί τον πήραν οι αντάρτες μαζί με τη Μαριγούλα.  Πάει κι αυτός στον αγώνα!!! Τι να βρούμε εδώ;  Τα σπίτια ταλαιπωρημένα. Στο δικό μας άναβαν φωτιά μέσα οι αντάρτες και έκαψαν το πάτωμα. Στην αρχή το σπίτι το αφήσαμε όπως το βρήκαμε και το φτιάξαμε αργότερα. Ξεκινήσαμε με τα σκαπάνια όλη η οικογένεια και πήραμε όλα τα χωράφια με τη σειρά και τα σκάψαμε... Τον πρώτο χρόνο μάς βοήθησε και η Πρόνοια με κάτι λίγα τρόφιμα που μας έδινε... Τη δεύτερη χρονιά πήγαμε καλύτερα. Πήραμε και μια γελάδα και με ένα γάιδαρο κάναμε χωράφι. Γέννησε η γελάδα, κρατήσαμε το μοσχάρι κι έτσι κάναμε δικό μας ζευγάρι για το όργωμα... Σιγά-σιγά φτιάξαμε και κοπάδι, αγοράσαμε γίδια, πρόβατα, γελάδια... Είχαμε τα κήπια μας, είχαμε τα πράματά μας. Να σφάξουμε κατσίκι όμως τότε όπως σφάζουμε σήμερα; Με τίποτα. Μόνο αν ψόφαγε κανένα. Ήμουν έγκυος στο Γιώργο και ψόφησε ένα κατσίκι και του λέω: «κόψε μου ένα κομματάκι να ψήσω»... Έκοψε, αλλά δεν το έφαγα. Το πέταξα.... Μπορεί να μην είχαμε κρέας, αλλά δεν τα τρώγαμε αυτά που ψόφαγαν. Μόνο αν σκοτωνόταν κανένα στα βράχια ή έπεφτε στο ρέμα το τρώγαμε».

Εσύ τι είσαι, Δυτικός ή Ανατολικός, Βόρειος ή Νότιος;

Το διήγημα «Η μεγάλη ησυχία» το είχα γράψει τη δεκαετία του 80 και είχα στο νου μου τον ψυχρό πόλεμο που ακόμα ήταν στο φόρτε του.  Οι μεν Ανατολικοί συμβόλιζαν το Ανατολικό Μπλοκ, οι δε Δυτικοί τον Δυτικό Κόσμο. Οι Βόρειοι συμβόλιζαν τις ευημερούσες και αδιάφορες δημοκρατίες της βόρειας Ευρώπης και οι Νότιοι όλα εκείνα τα φτωχά κράτη που  ήταν πιόνι στον πόλεμο μεταξύ Κομμουνισμού και Καπιταλισμού.

Το διήγημα το περιέλαβα στη συλλογή μου  «Οι πόρτες»  το 2010, όταν πια το Ανατολικό Μπλοκ ήταν παρελθόν. Αναγκαστικά έκανα μερικές διορθώσεις για να ανταποκρίνεται στην νέα πραγματικότητα. Έτσι οι μεν Δυτικοί συνέχισαν να συμβολίζουν τον Δυτικό Κόσμο, οι Βόρειοι και οι Νότιοι ομοίως συμβόλιζαν τις βόρειες δημοκρατίες και τα φτωχά κράτη αντιστοίχως, οι Ανατολικοί όμως τώρα συμβόλιζαν τους φανατικούς Ισλαμιστές.

Εδώ και μερικές μέρες σκέφτομαι ότι τούτο εδώ το διήγημα μπορεί μια χαρά να συμβολίσει και την πραγματικότητα που ζούμε εμείς οι Έλληνες στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό.

Φταίνε οι λαοί για τα λάθη των προγόνων τους;

Κάποτε, πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια, οι Πέρσες ήρθαν στην Ελλάδα με σκοπό να την υποδουλώσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Θα έπρεπε άραγε να μισούμε τους σημερινούς απογόνους τους για τις ιμπεριαλιστικές διαθέσεις των προγόνων τους;

Τα ίδια έκαναν λίγους αιώνες αργότερα και οι Ρωμαίοι. Αυτοί μάλιστα τα κατάφεραν και μας έκαναν τελικά ρωμαϊκή επαρχία. Να μισούμε τώρα τους απογόνους τους Ιταλούς;

Όχι στα φρικαλέα βίντεο του ISIS

 Οι ψυχοπαθείς βάρβαροι του ISIS συνεχίζουν το έργο τους: αποκεφαλίζουν αιχμαλώτους, βιντεοσκοπούν τη θηριωδία και την ανεβάζουν στο διαδίκτυο.

Ο σκοπός τους είναι σαφής: θέλουν να ενσπείρουν τον φόβο και τον τρόμο στον κόσμο. Αγνοούν φυσικά ότι παράλληλα προκαλούν την αηδία και την περιφρόνηση του κόσμου,  δεν καταλαβαίνουν ότι κανείς άνθρωπος με τα σωστά του δεν πρόκειται να τους δώσει δίκιο.