Σπασμένα, ωραία πόδια

Τι θα γινόταν αλήθεια, αν ξαφνικά οι μονόφθαλμες γυναίκες εθεωρούντο πιο ελκυστικές από αυτές που έχουν και τα δυο τους μάτια; Θα έβγαζαν άραγε οι γυναίκες το ένα μάτι τους ή θα το έκαναν αυτό οι γονείς τους, όταν εκείνες θα ήταν ακόμη μωρά;

Τι θα γινόταν, αν οι γυναίκες χωρίς αυτιά ασκούσαν ιδιαίτερη γοητεία στους άνδρες; Θα έκοβαν τα αυτιά τους ή θα τους τα έκοβαν οι γονείς τους λίγο μετά τη γέννησή τους;

Αν το γυναικείο χέρι χωρίς αντίχειρα εθεωρείτο πιο κομψό από το χέρι με αντίχειρα, θα υπήρχαν άραγε ειδικά κέντρα ομορφιάς, όπου ειδικευμένοι γιατροί θα  αφαιρούσαν τον αντίχειρα εύκολα και ανώδυνα;

Αν μια γυναίκα κουτσή κρινόταν πιο όμορφη από μια γυναίκα που έχει γερά και τα δυο της πόδια, θα υπήρχαν ειδικοί επαγγελματίες που θα  έσπαγαν τα πόδια των γυναικών σε νεαρή ηλικία και θα φρόντιζαν να μη δέσουν ποτέ καλά τα κόκαλά τους;

Αν όλα αυτά σας θυμίζουν ιστορίες τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, κάνετε λάθος. Από τις τέσσερις παραπάνω περιπτώσεις η μία, η τελευταία, είναι βεβαιωμένα αληθινή. Για τις άλλες δεν ξέρω.

Το μέλλον είναι...

Το μέλλον είναι κάτι

απροσδιόριστα τεράστιο

που ύπουλα σιγά-σιγά μικραίνει

μέχρι που γίνεται

πλαίσιο σκοτεινό

κι έχει τη λέξη «θάνατος» εντός του.

Πολυγυνία και πολυανδρία

Αποτελεί, νομίζω, μια από τις πιο συνηθισμένες ανδρικές φαντασιώσεις ένα χαρέμι ωραίων γυναικών που τεμπελιάζουν όλη μέρα περιμένοντας τον Αφέντη να έρθει και να διαλέξει μια από αυτές για τη διασκέδασή του.

Δεν ξέρω, αν υπάρχει αντίστοιχη γυναικεία φαντασίωση, υποπτεύομαι όμως ότι αν υπάρχει, θα είναι μάλλον σπάνια. Χαρέμι ωραίων ανδρών που τεμπελιάζουν όλη μέρα περιμένοντας την Κυρά τους να έρθει και να διαλέξει ποιον θα πάρει για τη νύχτα; Ακούγεται κάπως αλλόκοτο και αν ποτέ καμιά βασίλισσα της αρχαιότητας είχε μια τέτοια έμπνευση, το εγχείρημα θα πρέπει να κατέληξε σε οικτρή αποτυχία. Οι ωραίοι (και νέοι) άνδρες δεν μπορούν να κάθονται αδρανείς, κλεισμένοι όλοι μαζί σε ένα χώρο, παθαίνουν διάφορα και ο νοών νοείτω.

Η τάση λοιπόν φαίνεται να είναι: ένας άνδρας – περισσότερες γυναίκες, όχι μια γυναίκα – περισσότεροι άνδρες. Γι αυτό και δεν ακούγεται εξωφρενικό, ακόμα και στις μέρες μας, να επιτρέπεται η πολυγαμία σε κάποιους πολιτισμούς.

Όταν λέμε πολυγαμία, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι εννοούμε την πολυγυνία και όχι την πολυανδρία. Πολυγυνία είναι ο γάμος ενός άνδρα με περισσότερες από μία γυναίκες. Πολυανδρία το αντίθετο. Εμείς είμαστε εξοικειωμένοι με την πολυγυνία, ενώ δεν έχουμε μάλλον ακούσει ποτέ τίποτα για την πολυανδρία. Ωστόσο η πολυανδρία υπήρξε νόμιμος κοινωνικός θεσμός στο παρελθόν και υπάρχει ακόμα και μέχρι σήμερα σε κάποιες περιοχές του κόσμου.

Φοβάμαι

Φοβάμαι

σημαίνει έχασα τα λογικά μου,

το μυαλό μου έγινε χυλός,

η καρδιά βροντά στο στήθος μου,

χλομιάζω,

τραυλίζω,

βρίσκομαι στο χείλος του γκρεμού,

το τέλος μου έφτασε.

«Το τέλος σου έφτασε»,

είπε η φοβερή μητέρα στο παιδί.