Επιλεκτικές ευαισθησίες

 Υπάρχουν κάποιες ελευθερίες που σε μια δημοκρατία είναι αυτονόητες. Ανάμεσα σ’ αυτές η πιο σημαντική είναι νομίζω η προσωπική ελευθερία. Ωστόσο το κράτος σε συμφωνία με τους πολίτες έχει το δικαίωμα να την αφαιρεί από ορισμένα άτομα, όταν αυτά παραβιάζουν το νόμο. 

"Εξεμέτρησε τον βίον"

 

                             Ίγκμαρ Μπέργκμαν: "Η Έβδομη Σφραγίδα"

Κάθε φορά που μαθαίνω ότι κάποιος πέθανε, στέκομαι μετέωρη για λίγες στιγμές. Αυτός, σκέφτομαι, δεν συμμετέχει πια σ’ αυτό που λέμε ζωή. Είναι μια παράξενη αίσθηση. Επειδή αυτό που συμβαίνει είναι παράξενο και η γλώσσα μας δεν μπορεί και δεν θέλει να το διατυπώσει με ακρίβεια.

Το κράτος-πατέρας

Θα ήθελα πάρα πολύ να ζούσα σε μια χώρα, όπου το κράτος  ενδιαφέρεται σοβαρά για τον πολίτη.  Που φροντίζει να κάνει εύκολη τη ζωή του, δεν τον αντιμετωπίζει με καχυποψία, δεν τον αφήνει στο έλεος των κακοποιών και των κερδοσκόπων, δεν τον τυραννά με ατελείωτη γραφειοκρατία. Που τον προστατεύει, προσέχει την υγεία του, φροντίζει τα παιδιά του, σέβεται την αξιοπρέπειά του και τον νοιάζεται, όταν είναι  ηλικιωμένος και ανήμπορος.

Θα ήθελα πάρα πολύ να ζούσα σε μια χώρα, όπου οι πολίτες στην πλειοψηφία τους  εμπιστεύονται το κράτος,  πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν, αρνούνται εκ πεποιθήσεως να παραβούν το νόμο, δεν καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία, έχουν ήρεμη συμπεριφορά και σταθερή συνείδηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών τους.

Ανήλικοι εγκληματίες

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο δεκαπεντάχρονος Peter A. καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, χωρίς δυνατότητα να βγει ποτέ από τη φυλακή. Είχε πάρει μέρος σε μια ληστεία, κατά τη διάρκεια της οποίας δύο άνθρωποι δολοφονήθηκαν. Η δική του συμμετοχή σ’ αυτή την εγκληματική πράξη ήταν ότι είχε κλέψει το βαν που χρησιμοποιήθηκε στη ληστεία και ότι βρισκόταν μέσα σ’ αυτό, όταν διαπράχθηκαν οι φόνοι. Ωστόσο δικάστηκε και καταδικάστηκε για διπλή δολοφονία.