17/11/26

Τίποτε

 

Κάνε ό,τι θέλεις,


δεν με νοιάζει,


δεν θυμώνω,


δεν ζηλεύω,


δεν ζητώ τίποτε.


 

Ποια είμαι εγώ


στο κάτω κάτω


που θέλω με τη βία


να εισχωρήσω στη ζωή σου,


δεν είμαι τίποτε,


αέρας είμαι


που έρχεται από μακριά,


κάνει γύρω από σένα κύκλους,


ύστερα ξεμακραίνει,


ξαναγυρίζει έπειτα,


συρίζει μες στα αφτιά σου


και πάλι ξαναφεύγει.


 

Ποια είμαι εγώ για σένα


δεν είμαι, τίποτε, τίποτε,


αλλού αγαπάς,


αλλού φιλάς,


αλλού αγκαλιάζεις.


 

Τίποτε δεν ζητώ λοιπόν,


αλήθεια,


τίποτε.


Τέτοιο δικαίωμα  δεν έχω.


 

Μου φτάνει όμως που υπάρχεις


κι αυτό εσύ


να μου το αφαιρέσεις


δεν μπορείς.



16/11/26

Εντάξει

 

Εντάξει,


όλα είναι ένα τίποτα.


Δώσε μου τώρα


ένα χαμόγελο.



13/11/26

Φαντάσου...

 





Φαντάσου στην έρημο


ένα κάκτο.



Όμορφα ζει


χωρίς νερό,


του φτάνει ο αέρας,


το φως του ήλιου,


του φτάνουν


τα άστρα του ουρανού


τη νύχτα


για να αποκοιμηθεί.


Νεράκι,


λίγες σταγόνες


πού και πού


του είναι αρκετές.


Δεν θέλει τίποτε άλλο.


 

Κι εγώ δεν ξέρω.


Έγινα έτσι από μόνη μου


ή έτσι με έφτιαξες εσύ.



 

Αθώοι στη φυλακή

 


«Όλα τα πιθανολογούμενα στοιχεία για κακούργημα θα πρέπει να γίνονται δεκτά με προσοχή· διότι ο νόμος ορίζει ότι είναι καλύτερο να δραπετεύσουν δέκα ένοχοι παρά να υποφέρει ένας αθώος.»

Γουίλιαμ Μπλάκστοουν.

 

Ο Σερ Γουίλιαμ Μπλάκστοουν (1723 - 1780) ήταν Άγγλος νομικός , δικαστής και πολιτικός των Συντηρητικών, ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του «Σχόλια στους Νόμους της Αγγλίας» , το οποίο έγινε η πιο γνωστή περιγραφή των δογμάτων του αγγλικού κοινού δικαίου.

 

Βρίσκονται στις φυλακές άνθρωποι αθώοι που καταδικάστηκαν με λάθος αποδείξεις; Ναι, και το ξέρουμε.

 

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κοινωνική αδικία από αυτήν. Να είσαι αθώος και να σε βάλουν φυλακή για το έγκλημα κάποιου άλλου. Ανθρώπινη είναι βέβαια η δικαιοσύνη και κάνει λάθη πότε πότε.

  

Στις ΗΠΑ, όπου το έγκλημα είναι μια καθημερινότητα, περισσότεροι από 3.800 άνθρωποι έχουν αθωωθεί επίσημα από το 1989 μέχρι σήμερα, αφού είχαν καταδικαστεί άδικα για εγκλήματα που δεν διέπραξαν ποτέ.

 

Σήμερα που η εξέταση μέσω DNA είναι μια αλάνθαστη μέθοδος για να εντοπίσει κανείς τον εγκληματία, πάνω από 375 άνθρωποι αθωώθηκαν που είχαν καταδικαστεί άδικα στο παρελθόν.

 

Αυτός είναι ένας επί πλέον λόγος να καταργηθεί οριστικά και αμετάκλητα η θανατική ποινή: περισσότεροι από 200 ήταν οι κρατούμενοι που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο και περίμεναν την εκτέλεσή τους και σώθηκαν την τελευταία στιγμή, καθώς αποδείχθηκε η αθωότητά τους (περίπου 1 στους 8 μελλοθάνατους).

 

Οι βασικότεροι λόγοι που οδηγούν αθώους στη φυλακή:

 

1. Επίσημη κακοδιοίκηση / Αυθαιρεσία: Στο 60%-70% των περιπτώσεων υπήρξε ανάρμοστη συμπεριφορά από την αστυνομία ή τους εισαγγελείς (π.χ. απόκρυψη στοιχείων που αθώωναν τον κατηγορούμενο).


2. Λανθασμένη αναγνώριση από αυτόπτες μάρτυρες: Αποτελεί την αιτία για το 70% περίπου των λανθασμένων καταδικών που ανατράπηκαν με DNA.


3. Ψευδείς ομολογίες: Περίπου το 12%-29% των αθωωθέντων είχε ομολογήσει ένα έγκλημα που δεν έκανε, λόγω ψυχολογικής πίεσης, εξαντλητικών ανακρίσεων ή υπό την απειλή βαρύτερης ποινής (π.χ. θανατικής).

 

Η οικονομική δικαίωση διαφέρει από πολιτεία σε πολιτεία. Μέχρι σήμερα έχουν δοθεί πάνω από 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις από το 1989.


Μπείτε λίγο στη θέση του αθώου που περιμένει την εκτέλεσή του, ενώ ο πραγματικός ένοχος κυκλοφορεί ελεύθερος έξω.


(Οι πληροφορίες από ΑΙ).