21/11/26

Μην κοιτάς που δεν μιλώ

 

Μην κοιτάς που δεν μιλώ. 


Είναι που κολυμπώ σε μια ζεστή θάλασσα. Μετά από τόσο αγώνα πάνω σε βράχια, μέσα σε χαράδρες, ξυπόλυτη μέσα στα χιόνια, παγωμένη ολόκληρη, γκρεμοί από δω, γκρεμοί από κει, σκοτάδια ακίνητα, πίσω να με ακολουθεί η σκιά του θανάτου κι εγώ να προχωρώ προς το τίποτα αγκομαχώντας, χωρίς ελπίδα - θέλω αυτό να το προσέξεις- χωρίς καμιά ελπίδα και με μια καρδιά από πέτρα.

 

Και ξάφνου στον ορίζοντα, να λίγο φως και η θάλασσα απέναντι ήσυχη, φιλική να με καλεί.

 

Βυθίζομαι κομματιασμένη, ματωμένη βυθίζομαι και η καρδιά μου λιώνει, το κορμί μου μαλακώνει. Ξεπροβάλλει ο ήλιος παρηγορητικός και γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου, φεύγει προς τα πίσω η σκιά του θανάτου.

 

Κολυμπώ μες στα ζεστά νερά της θάλασσας.

 

Ξέρω πως δεν καταλαβαίνεις (και δεν χρειάζεται, εδώ που τα λέμε). Σου εξηγώ απλώς, γιατί πια δεν μιλώ.

 

Στον Ήλιο δεν μιλάμε. Ούτε στη θάλασσα.

Τι να τους πούμε;

Ευχαριστώ που υπάρχετε;

Δεν θα μας καταλάβουν.

 

20/11/26

Καθημερινά πράγματα

 

Ας απασχοληθούμε με τους έρωτες


και άλλα καθημερινά


γλυκά, πικρά, μικρά.


Δεν μας παίρνει για περισσότερα 


εξάλλου.



Αραιώνει η αγάπη;

 

Μπορεί να αραιώσει η αγάπη;


Τι είναι,


σάλτσα που της ρίξαμε


πολύ νερό;



19/11/26

Τα βιβλία μας, οι απόκληροι

 

Φίσκα οι βιβλιοθήκες μας. Τα τραπέζια μας. Τα δωμάτιά μας. Βιβλία παντού. Μανία που είχαμε όμως να διαβάζουμε.

 

Θα πεις τότε δεν είχαμε τηλεόραση. Δεν είχαμε διαδίκτυο. Μόνη ευχαρίστηση ο κινηματογράφος και τα βιβλία. Και η μουσική βεβαίως βεβαίως.

 

Ο κινηματογράφος άντεξε παρ’ όλα αυτά, αν και μετασχηματίστηκε κάπως. Και η μουσική συνεχίζει να θριαμβεύει αλλά με άλλους τρόπους, όχι με βινύλια και κασέτες, όπως στην εποχή μας.

 

Τα βιβλία δεν άντεξαν τον ανταγωνισμό. Εξακολουθούν βέβαια να εκδίδονται, αλλά λιγόστεψαν οι αναγνώστες. Και εμείς οι μεγάλοι με τις μεγάλες βιβλιοθήκες είμαστε σε απελπισία. Τι θα απογίνουν μετά από μας τα αμέτρητα βιβλία μας; Ποιο το μέλλον τους; Κανείς δεν τα θέλει.


Δεν τα θέλουν τα παιδιά μας, δεν τα θέλουν τα ανίψια μας, δεν τα θέλουν οι βιβλιοθήκες των σχολείων, δεν τα θέλουν οι δημοτικές Βιβλιοθήκες, δεν τα θέλει κανείς.

 

Τι θα απογίνουν τα βιβλία μας, αυτά που αγαπούμε σαν παιδιά μας;