Μέχρι
πριν ακόμα λίγες δεκαετίες η βαρβαρότητα, η κτηνωδία και η αγριότητα σε πολλά
μέρη του πλανήτη μας περνούσε απαρατήρητη, επειδή το μόνο μέσο πληροφόρησης
ήταν η εφημερίδα και το ραδιόφωνο και επειδή οι άνθρωποι νοιάζονταν κυρίως για
τα τεκταινόμενα στη μικρή τους αυλή και για τα σημαντικότερα εξωτερικά πολιτικά
γεγονότα, άντε να τους έκανε εντύπωση και κανένας μεγάλος σεισμός, κανένα
ηφαίστειο που εξερράγη στην άλλη μεριά του κόσμου ή κανένα αεροπορικό δυστύχημα
στον Ατλαντικό. Η βαρβαρότητα, η
κτηνωδία και η αγριότητα υπήρχαν από πάντα, αλλά ποιος νοιαζόταν γι’ αυτό;
Σήμερα
που ο κόσμος όλος έγινε μια μικρή αυλή οι θηριωδίες που συμβαίνουν σε μέρη
μακρινά (και εξωτικά) έρχονται μπροστά στα μάτια μας κάθε μέρα. Ξαφνικά
ανακαλύψαμε εμείς από την εδώ μεριά του πλανήτη ότι λαοί σε άλλα μέρη του
κόσμου, κατά κανόνα φτωχοί και οπωσδήποτε αξιολύπητοι, διατηρούν λόγω της
φτώχειας και της αμορφωσιάς τους απάνθρωπα ήθη και έθιμα.
