Η ποίηση τριγυρίζει
σε μέρη απάτητα ,
μονολογεί αδιάκοπα
και λέει πράγματα παράλογα,
μαζεύει από χάμω
παράξενα βοτάνια,
τα μασουλά
και πίνει το χυμό τους,
χορεύει μεθυσμένη ύστερα
βλέποντας πολιτείες ολόφωτες
να αιωρούνται
ψηλά στον ουρανό,
κάνει άλματα
και θέλει να τις φτάσει,
μα δεν μπορεί,
πέφτει στο χώμα
αποκαμωμένη
και αποκοιμιέται.
Όταν ξυπνά,
είναι απελπισμένη,
αλυσοδεμένη
μέσα σε σκοτεινά κελιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου