-Γιατρέ, υπάρχει πρόβλημα. Άδειασε το μυαλό μου.
-Τι εννοείτε ακριβώς; Πώς άδειασε, από τι άδειασε;-Τα έχω σκεφτεί όλα. Δεν έχω τίποτε άλλο να σκεφτώ.
-Μα τι λέτε τώρα… Δεν είναι δυνατόν να τα έχετε όλα σκεφτεί.
-Είναι, πώς δεν είναι. Άμα ζεις πολλά
χρόνια και έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι από μικρός, τελικά αποχτάς κάποια στιγμή
έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο που τα έχει επεξεργαστεί όλα.
-Δηλαδή είστε γνώστης όλων των
επιστημών;
-Δεν είπα κάτι τέτοιο. Σκέφτομαι ό,τι
με ενδιαφέρει, ό,τι τραβά την προσοχή μου. Λοιπόν, όλα όσα με ενδιαφέρουν τα
έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές. Δεν πάει άλλο, βαρέθηκα.
-Να βρείτε τότε καινούργια
ενδιαφέροντα.
-Δεν με ενδιαφέρουν τα καινούργια
ενδιαφέροντα.
-Και τι θέλετε να κάνω τώρα εγώ;
-Ξέρω’ γω; Γιατρός είστε, να μου βρείτε
λύση.
-Μπορώ να σας μολύνω με έναν ιό να
έχετε να ασχολείστε.
-Χμ…όχι τέτοια, δεν μ’ αρέσουν.
-Τι σας αρέσει;
-Πολλά, αλλά είναι όλα ανθυγιεινά.
-Δεν πειράζει. Απολαύστε τα και θα
νιώσετε πολύ ωραία. Εξάλλου πόσο καιρό νομίζετε ότι θα ζήσετε ακόμα;
-Παραπάνω από όσο νομίζετε.
-Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλετε
ακριβώς.
-Θέλω να πεθάνω, αλλά να ζω συγχρόνως.
-Αυτό δεν γίνεται.
-Πώς δεν γίνεται; Τώρα που μιλάμε εγώ
είμαι πεθαμένη, αλλά είμαι συγχρόνως και ζωντανή.
-Ε, τότε, μια χαρά είστε. Τι παραπάνω
θέλετε;
- Θέλω να ενεργοποιηθεί ο νεκρός μου
εγκέφαλος. Να κατεβάσει ιδέες.
-Ο ζωντανός σας εγκέφαλος τι άποψη έχει
επ’ αυτού;
-Δεν έχει άποψη. Κάθεται εκεί πέρα
νωθρός και δεν κάνει τίποτα. Σαν νεκρός είναι κι αυτός….Άου!!! Τι μου κάνατε
τώρα;
-Σας κάρφωσα μια βελόνα στην πλάτη.
Πονέσατε;
-Πόνεσα βέβαια!
-Πάρτε μια χούφτα βελόνες κι αρχίστε να
τρυπάτε χέρια, πόδια, ό,τι βρείτε.
-Θα βοηθήσει αυτό;
-Θα απασχοληθείτε και δεν θα σκέφτεστε
τους άδειους εγκεφάλους σας.
-Με κοροϊδεύετε, ε;
-Έχω έναν καλό ψυχίατρο υπόψη μου, αν
ενδιαφέρεστε.
