Ευτυχισμένη με το τίποτα

 

Σαν κάτι αγίους στις ερημιές

που ολοκληρώνονται στη σιωπή.

Σαν τα μωρά

που βλέπουν το ταβάνι

και χαμογελούν.

Σαν τα παιδιά

που ανοίγουν διαλόγους

με τον εαυτό τους.

Σαν τους τρελούς

που ξαφνικά ξεσπούν σε γέλια

χωρίς λόγο.

Σαν παίχτες

που όλο χάνουν

και πάλι ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι

για να ξαναχάσουν.

 

Χθες μπήκα σ' ένα ποίημα

 

Χθες

μπήκα σε ένα ποίημα.

 

Τι ευτυχία και τι παράξενο

να μπαίνεις μέσα σε ένα ποίημα.

Παράξενο πολύ…

 

Προσπάθησα μετά

να γράψω ένα δικό μου,

αλλά δεν τα κατάφερα.

Ήμουν γεμάτη από το ποίημα

που είχα ζήσει.

 

Τι παραπάνω δηλαδή να έλεγα;

 

Κανείς μεσσίας

 

Κανείς μεσσίας τελικά

δεν τα κατάφερε.

Η αιμορραγία συνεχίζεται.

Στερνή γνώση

 

...και ως στερνή μου γνώση

έμαθα πως το Κακό

έχει πολλές μορφές

αγαπησιάρικες.