Παραμονεύει...

 

Παραμονεύει στη γωνία

το Μηδέν.

Αφτιασίδωτη

 

Σήμερα αποφάσισα

πως έπρεπε να βγω στους δρόμους

άβαφτη,

δίχως φτιασιδώματα και τέτοια.

 

«Εξάλλου δεν υπάρχει λόγος»,

μου είπε η ψυχή μου παγερά,

«υπάρχει;»

«Όχι, δεν υπάρχει»,

της απάντησα.

 

Βγήκα στους δρόμους αφτιασίδωτη.

Ήταν κι αυτό μια τιμωρία

για τα τελευταία λάθη μου.

 

Μου άρεσε.

Μια πρόφαση ζητάμε

 

Μια πρόφαση ζητάμε,

μια δικαιολογία,

μια αφορμή

για να μπορούμε

να συνεχίζουμε

να υπάρχουμε.

 

Μη μας παρεξηγείτε.

 

Τις νύχτες

 

Τις νύχτες έρχονται

οι πιο δύσκολες ώρες.

Όλοι αποσύρονται

και μένεις μόνος.

 

Γλιστρά ύπουλα τότε

η σκέψη σου,

πάει εκεί που δεν πρέπει.