Μη φροντιστηριακή ανάπτυξη της ανιαρής έκθεσης των Πανελλαδικών

Η  «έκθεση» γράφτηκε ως απάντηση στην κακομοιριά που υπολανθάνει στο συγκεκριμένο θέμα και που ψυχαναγκαστικά οδηγεί τα παιδιά να «ομολογήσουν» πόσο κακό και επικίνδυνο είναι το διαδίκτυο.

"Σε ομιλία 500-600 λέξεων που θα γράψετε για να εκφωνήσετε σε εκδήλωση του σχολείου σας, με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις στη σύγχρονη εποχή, να εκθέσετε:

α) τα χαρακτηριστικά της γνήσιας φιλίας, όπως εσείς την αντιλαμβάνεστε

και

β) την άποψή σας σχετικά με τον ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης/διαδικτύου στη δημιουργία σχέσεων φιλίας".

Η  φιλία, παρά την απαισιοδοξία πολλών που αναμασούν κλισέ φράσεις, υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο προσδιορισμός «γνήσια» είναι μάλλον περιττός, διότι η λέξη «φιλία» εξ ορισμού περιέχει την ιδιότητα της γνησιότητας, αλλιώς δεν είναι φιλία, είναι κάτι άλλο.

Προδίδουν οι φίλοι;

Γιατί οι φίλοι μάς προδίδουν; Όχι όλοι φυσικά, αλλά κάποιοι. Και όχι όλους φυσικά, αλλά κάποιους από μας.

Προδίδουν οι φίλοι;

Όχι, δεν προδίδουν. Οι φίλοι είναι ο εαυτός τους, εμείς όμως θέλουμε να γίνουν ο εαυτός μας. 

Ω, οι ωραίες μέρες!

 "Η Αθήνα δεν είναι για να την αγαπά κανείς και για να την ποθεί. Τουλάχιστον η Αθήνα του εξωτερικού κόσμου, η τωρινή, η επίγεια. Πόσο διαφέρει από την ιδέα της Αθήνας που έχουμε κλεισμένη μέσα μας, σοφοί και άσοφοι, και τη λατρεύουμε. Πολυκοσμία, πανσπερμία, βαρβαροκοσμία, αυτοκινητοκρατορία, χαλασμός κόσμου, ακαθαρσία, βρώμα..."
Κωστής Παλαμάς, 26/7/1924

Σε εποχές παλαιότερες   που εμείς τις παρατηρούμε από τη δική μας εποχή  με το γνωστό παραμορφωτικό φακό της νοσταλγίας, οι σχέσεις των ανθρώπων έδειχναν να είναι πιο στενές. Βέβαια αυτοί που σήμερα αναπολούν εκείνο το γραφικό, αθώο και χαμένο για πάντα παρελθόν ή δεν το έχουν ζήσει ποτέ και το γνωρίζουν από διηγήσεις άλλων ή το θυμούνται αχνά, επειδή τότε που το έζησαν, ήταν παιδιά. Ίσως λοιπόν δεν το θυμούνται σε όλες του τις λεπτομέρειες ή ίσως πάλι η νοσταλγία δεν τους αφήνει να θυμηθούν τις αρνητικές του πλευρές.

Η οικογένεια  ήταν πράγματι πιο δεμένη τότε και μολονότι  πυρηνική, οι θείοι και τα ξαδέρφια μπορούσαν να μπαινοβγαίνουν άνετα στο σπίτι και να έχουν βαρύνοντα λόγο στα διάφορα θέματα που ανέκυπταν. Η ευρύτερη οικογένεια ήταν  κατά κάποιο τρόπο υπόλογη στην κοινωνία για τη συμπεριφορά των μελών της. Αν ο ξάδερφος ή ο ανιψιός έκανε κάτι άσχημο, το χρεώνονταν και οι υπόλοιποι. Αν το κορίτσι του αδελφού έμπλεκε με κανέναν αλήτη, όχι μόνο τα αδέλφια της αλλά και οι άλλοι άρρενες ,τα ξαδέρφια και οι θείοι, αναλάμβαναν να  ξεπλύνουν την ντροπή.